Nuh’un Gemisi

Rebecca Denova
Yazan , Çeviren: Nizamettin Karaben
tarihinde yayınlandı
Translations 4
bookmark_addbookmark_addedMakaleyi Kaydet headphonesSesli Sürüm printYazdır picture_as_pdfPDF
Noah's Ark on the Mount Ararat (by Simon de Myle, Public Domain)
Nuh’un Gemisi Ağrı Dağında Simon de Myle (Public Domain)

Konuyla ilgili anlatıya göre Nuh'un Gemisi; İsrail Tanrısı'nın yeryüzüne büyük bir tufan göndererek, insan soyunu yok etmeye karar verdiği dönemde, bir nesil insan ve hayvanı tufandan kurtarmak amacıyla inşa edilmiş bir gemidir. Anlatıda İsrail'in komşu diğer kadim medeniyetler ile paylaştığı pek çok ortak unsur bulunur. Bu medeniyetlerin hepsinde de İlahi güçlerin, çeşitli nedenlerden dolayı, insanoğluna gönderdikleri evrensel bir tufan kavramı bulunur.

Pek çok kadim kültürde Tufan anlatısı, bir tanrının ya da tanrıların kendilerine karşı sergilenen saygısızlığı veya "insanların kötülüğüne" karşı bir ceza olarak gönderdikleri felaketlerden doğmuştur. İngilizce'deki "Ark" (gemi/sandık) kavramı, Eski İngilizce'de "sandık veya kutu" anlamına gelen bir kelimeden türetilmiştir. İbranice'de bu kavramın karşılığı olan "teva" kelimesi ise, çocuk Musa'yı sudan çıkarmak üzere küçük, papirüsten yapılmış kayık (boat) anlamında kullanılmıştır. Bu bağlamda, her iki kavram da Yahudi halkı için birer "kurtuluş aracı" işlevini görmüştür.

Yaratılış/Tekvin Kitabında, Yahudi atalarından birçoğunun yüzlerce yıl yaşamış oldukları anlatılır (örneğin, Nuh, 950 yaşında ölmüştür). Kitap metninde bu olguya dair herhangi bir açıklama yer almaz. Ancak Yaratılış Kitabı 6-9 Bölümlerinden itibaren metnin gelişiminde bir değişim olduğu görülmektedir.

İnsanoğlu yeryüzünde çoğalmaya başlayıp kızları Dünya'ya geldiği zaman, Tanrı'nın oğulları [Tanrı sarayındaki melekler], insan kızlarının güzel olduklarını gördüler ve beğendiklerini kendilerine eş olarak aldılar. Bunun üzerine Rab, "Ruhum, sonsuza dek insanla çekişme halinde olmayacak; çünkü insanoğlu ölümlü bir varlıktır. İnsanoğlunun ömrü yüz yirmi yıl olacak" diye açıklar. Tanrı oğullarının insan kızlarıyla evlenip onlardan çocuk sahibi oldukları günlerde – ve sonrasında da – yeryüzünde Nefilimler diye tanımlanan bazı varlıklar vardı. Bu varlıklar Eski Çağların kahramanları, ünlü kişileriydi.

Burada anılan "Nefilim" kavramı, pek çok kültürün halk anlatılarında yer alan kadim varlıklar olan "devlere" işaret ediyor olabilir. Yahudi geleneği daha sonraki metinlerinde (Hanok/Enoch Kitaplarında), bu anlatıda geçen "Tanrı oğulları", insanlara metalürji/metal işleme sanatını öğretmekle suçlanmışlardır. Çünkü bu sanatın öğrenilmesi, para basma ve silah üretme gibi faaliyetlere yol açarak kötülüklerin dünyada ortaya çıkmasına neden olmuştur.

Rab, yeryüzünde insanları yarattığından dolayı pişman olmuş, yüreği derin bir kederle dolmuştur. Bunun üzerine Rab, "yaratmış olduğum insan soyunu, onlarla birlikte hayvanları, kuşları ve sürüngenleri de yeryüzünden silip atacağım. Onları yarattığıma pişman oldum" diye ifade eder. Ancak Nuh, Tanrı'nın gözünde lütuf bulmuştur.

Nuh, doğru bir insandı; kendi çağındaki insanlar arasında kusursuz birisiydi ve Tanrıyla sadakat içinde yürürüyordu. Nuh'un, Sam, Ham ve Yafet adında üç oğlu vardı.

Nuh'a Verilen Emirler

Nuh'a, Gemi inşa etmesi için çok ayrıntılı emirler verilmiştir:

Kendine selvi ağacından bir Gemi yap; içinde bölmeleri/odaları olsun, içini ve dışını ziftle kapla. Gemiyi şöyle yapacaksın: Uzunluğu üç yüz arşın, genişliği elli arşın, yüksekliği ise otuz arşın olacak. Üzerini bir çatıyla kapat; çatının hemen altında, geminin dört yanında bir arşın yüksekliğinde birer kapı aç.

Her ne kadar bu anlatı sadece bir varsayımdan ibaret olsa da, şayet burada (Antik Mısır'da kullanılan) orta parmak ucundan dirseğe kadar olan uzunluğu esas alan "Kraliyet Arşını" ölçü birimi temel alındığını kabul edersek, Gemi'nin yaklaşık olarak 500 feet'ten (150 metreden) fazla uzunluğu var demektir.

Construction of the Ark
Nuh’un Gemisinin İnşası Michael Wolgemut & Wilhelm Pleydenwurff (Public Domain)

Geminin yan tarafına bir kapı aç; alt, orta ve üst katları olsun. Yeryüzünde, gök kubenin altında yaşam soluğu taşıyan bütün canlıları yok edecek bir tufan getireceğim. Yeryüzünde yaşayan her şey ölecek. Ancak seninle bir antlaşma yapacağım. Sen, çocukların ve gelinlerinle birlikte gemiye gireceksiniz. Yaşamlarını sürdürebilmeleri için, her türlü canlıdan bir erkek ve bir dişi olmak üzere ikişer tanesini gemiye alacaksın. Her türden kuş, her türden hayvan ve yerde sürünen her tür canlıdan ikişer tanesi, sağ kalmak üzere sana gelecek. Ayrıca yenilebilecek her türlü yiyecekten de yanına al; hem kendin için ve hem de diğer canlılar için yiyecek depola". Nuh, Tanrı'nın kendisine buyurduğu her şeyi eksiksiz olarak yerine getirir.

Yaratılış Kitabı, yüzyıllar boyunca hem sözlü gelenekten ve hem de "güncellenmesi yapılmış" yazılı materyalden derlenerek kaleme alınmıştır. Akademik çevrelerde mevcut genel kanı; Kutsal Yazıların ilk beş kitabı ilk kez MÖ 600 yılı dolayında yazıya geçirildiği, son düzenlemenin ise MÖ 5.yüzyılda, Babil/Pers topraklarında yaşayan Yahudilerin "Sürgün" döneminde yapılıp tamamlandığı yönündedir. Yaratılış Kitabı diğer pek çok anlatılarında olduğu gibi, aynı anlatının genellikle iki, bazen de üç farklı versiyonu bulunur.

Bu pasajın ardından, Nuh'a verilen emirleri tekrarlayan ancak bu emirlere bazı ekleme yapan ve muhtemelen daha geç bir dönemde kaleme alınmış "kâhinlere özgü" bir katkı sayılabilecek bir bölüm gelir. Şöyle ki;

Her temiz hayvandan bir erkek ve bir dişi olmak üzere yedişer çif, temiz olmayan hayvanlardan da bir erkek ve bir dişi olmak üzere ikişer tane yanına al. Gökte uçan kuşlardan da bir erkek ve bir dişi olmak üzere yedişer çift al ki, yeryüzünde soyları devam edip yaşasın. (Yaratılış 7:1-3)

Bu kısım, büyük bir olasılıkla, Yahudilerin beslenme kurallarını içeren ve tüketilmesine izin verilen yiyecek maddelerinin "temiz olan" ve "temiz olmayan" örneklerin listesini sıralayan Leviler Kitabının (Levililer 110) derlenip kaleme alınmasından sonra metne eklenmiştir.

Büyük Tufan'dan Sağ Çıkmak

Anlatıya göre Tanrı, Tufan sularını göndermeden önce "kırk gün, kırk gece yağmur yağmış" ve ardından yeryüzünü kaplayan sular "150 gün" boyunca kalmıştır. Yağmur durup sular çekilmeye başlayınca, Nuh'un Gemisi de Ağrı Dağı (günümüzde Türkiye-Rusya sınırında) zirvesine oturmuştur. Nuh, kuru bir yer bulup habar vermek üzere önce bir kuzgun, ardından da bir güvercin göndermiş (Yaratılış 8:8-12). Yedi gün sonra güvercin, ağzından kuru bir zeytin yaprağıyla geri gelmiştir; bu durum, yeryüzünde kuru bir toprak parçasının bulunduğu anlamına geliyordu. Ve sonraları Nuh, ailesi ve hayvanlar, "yeryüzünde çoğalmaları, verimli olmaları ve sayıca artmaları" için gemiden çıkmışlardır.

View of Mount Ararat from Armenia
Ağrı Dağı'nın Ermenistan'dan Görünümü James Wiener (CC BY-NC-SA)

Nuh, Rab için bir sunak yapar; temiz hayvanların ve temiz kuşların her birinden alarak sunağın üzerinde yakmalık sunular sunar. Rab, yükselen güzel kokuyu (aroma) almaya başlayınca içinden şöyle der; "İnsanoğlunun yüreğindeki eğilimleri daha çocukluğundan itibaren kötü olsa da, bir daha asla insan yüzünden yeryüzünü lanetlemeyeceğim. Bir daha asla, daha önce yaptığım gibi bütün canlıları yok etmeyeceğim."

Tanrının bu sözü, "Nuh ile Antlaşma" olarak bilinir hale gelmiştir. Dönemin antlaşmaları, İlahi olan ile insanlar arasındaki "sözleşmeler" olarak anlaşılıyor. Tanrı şöyle der; "Gelecek bütün nesiller için geçerli antlaşmanın işareti şöyle olacak: Gökkuşağımı bulutlar arasına yerleştirdim, bu gökkuşağı, benimle yeryüzü arasındaki antlaşmanın işareti olacak."

Peygamberlerin sonraki dönemlerdeki kitapları, İsrail Tanrısı'nın insanlık tarihine bir kez daha ("son günlerde") müdahale ederek yeryüzünde kendi "krallığını" (başlangıçtaki Aden kavramı) kuracağını öne sürer nitelikteydi. Bu antlaşmaya bağlı kalarak, söz konusu müdahaleden önce yaşanacak "felaket dönemi", evrensel başka bir tufanı ya da yeryüzünde her şeyin bütünüyle yok olmasını içermeyeceği anlaşılıyor. Tufan sırasında bile yeryüzü yok olmamıştır.

Tanrı, Nuh'u ve çocuklarını kutsayarak onlara şöyle der: "Verimli olun, çoğalın ve yeryüzünü doldurun. Yeryüzündeki bütün hayvanlar, gökte uçan bütün kuşlar, yeryüzünde yaşayan bütün sürüngen canlılar ve denizdeki bütün balıkların yüreğine sizin korkunuz salınacak, sizden ürkecek ve hepsi de sizin elinize verilmiştir.

Bu durum, Tanrı'nın Âdemi yarattığı ve onu Adendeki bütün hayvanlar, kuşlar ve bitkilerden sorumlu kıldığı "Yaratılış Kitabı 2.Bölümde yeralan Yaratılış Anlatısında tekrar dile getirilir.

Hereket eden ve yaşayan her bir canlı size yiyecek olacak; tıpkı yeşil bitkileri size verdiğim gibi, her şeyi de size veriyorum. Ancak eti, canı olan kanıyla birlikte yemeyeceksiniz. Canlarınızın kanı hesabını elbette soracağım; her hayvandan ve insandan, her insanın kardeşinden, insanın canının hesabını soracağım. Kim bir insanın kanını dökerse, başka bir insan da onun kananını dökecektir; çünkü Tanrı insanı kendi suretinde yaratmıştır.

Bu durum, Antik Dönem Yahudiklikte hayvan kurban etme ibadeti ve Yahudilerin, kesilen hayvanların etini yemeden önce kanı akıtma uygulamasının açıklaması haline gelmiştir. Aynı zamanda, cinayet ve buna bağlı cezaları tanımlayan Musa Yasalarının da temelini oluşturmuştur.

The Drunkenness of Noah, Sistine Chapel
Nuh'un Sarhoşluğu, Sistine Şapeli Michelangelo (Public Domain)

Nuh'un Soyundan Gelenler

Yaratılış Kitabı 10:1-32 Bölümüne göre; "Nuh'un oğulları Sam, Ham ve Yafet'in soyu şöyle devam eder": Diğer bütün insanlar yok edildikten sonra Dünya'da nüfusun yeniden var olup çoğalması gerekiyordu; Böylece Nuh'un oğulları, farklı soyların ataları haline gelmişlerdir. Ancak Ham ile ilgili tuhaf bir hikâye günümüzde de hala tartışılmaya devam etmektedir. Metinde, Nuh'un "bir üzüm bağı diktiği" anlatılır. Bütün kadim panteonlarda, bir tanrı veya tanrıçalardan biri, tarım faaliyeti ve ona dair sanatların başlatıcıs olarak tanımlanır. Şöyle ki; tahılın kökeniyle ilişkilendirilen Ceres (Roma mitolojisinde bereket tanrıçası) ya da bağcılığın kökeniyle ilişkilendirilen Dionysos (Yunan mitolojisinde şarap ve bereket tanrısı) buna örnek verilebilir.

Nuh, daha sonra içtiği şaraptan sarhoş olmuş, kendinden geçerek çadırında "çıplak" bir halde olduğu yere yatmıştır.

Kenan'ın babası Ham, babası Nuh'un yerde çıplak halini görmüş ve dışarıda olan iki kardeşine haber vermiştir. Bunun üzerine kardeşleri Sam ile Yafet birer örtü alıp omuzlarına atarlar; geri geri yürüyerek babalarının yanına gidip çıplaklığını örterler. Nuh, şarabın etkisinden kurtulup ayılınca, en küçük oğlu Kenan'ın kendisine ne yaptığını anlamaya başlar. Ve şöyle der: "Lanetli olsun Kenan! Kardeşlerine kölelerin kölesi olsun".

Burada görülen sorun; Ham yerine Kenan'ın lanetlenmesi konusunda ortaya çıkmıştır. Ham'ın işlediği günah, yüzyıllardan beri tartışıla gelmeye devam eder.

BÖLGEDEKİ KADİM MEDENİYETLERİN, YIKIM YARATICI SEL OLAYLARIYLA İLİŞKİLENDİRİLEN BENZER ANLATILARI VAR.

Daha sonraki dönemlere ait Rabbinik Targum Onkelos (Tevrat'ın, otorite kabul edilen Aramice resmi çevirisi) "ve dışarıda olan iki kardeşine haber verdi" ifadesinden yola çıkılarak, Ham'ın babasıyla alay ettiği yorumu yapılmış; ifadenin "dışarıya taşımasını" ise babasıyla "sokakta" alay etmesiyle eş değerde tutulmuştur. Bazı yorumcular konuyu, Levililer 20.Bölümdeki ensest yasaklarıyla ilişkilendirmeye çalışmışlardır; buna göre "birinin çıplaklığını görmek" ifadesi, yakın akrabaların "çıplaklığının açığa çıkarılması", yani cinsel ilişki için kullanılan bir örtmece (euphemism) olarak anlaşılabilir ve Ham'ın, sapkınlık (sodomy) gibi cinsel bir günah işlemiş olabileceğine işaret edebilir.

Anlatının daha kapsamlı bir şekilde anlaşılabilmesi, belki de Ham'ın soyunda gelenlerde; özellikle de Mizraim/Mısır Ülkesini kuranlarda, Sahra Altı Afrika için "Nilo-Hamitic" olarak adlandırılan, eskiden kullanılmış antropolojik bir kategorinin temelini oluşturan ve Kenanlıların atası olarak kabul edilen oğlu Kenan üzerinden olabilir. Yahudilerin Mısır'dan Çıkış olayına dair anlatıda, İsrail Tanrısı'nın, On Bela anlatısı aracılığıyla Mısır tanrılarına üstün geldiği şeklinde tasvir edilir. Kenan topraklarına yerleşme çabalarını konu alan anlatılarda, Yeşu Kitabında geçen Kenanlıların, "Ham'ın Soyundan Gelenler" olarak tanımlananların katliam olayı, Kenanlıların Tanrı'nın düşmanı oldukları ve "Lanetlendikleri" gerekçesiyle meşrulaştırılır. Avrupalı sömürgeciler ve Güney Amerika Eyaletlerinde uygulanan kölelik taraftarları, 19.yüzyılda, "Ham" adının/sıfatının aslında "siyah" tenli insan anlamına geldiğini öne süren hatalı bir çeviri üzerinden, kölelik kurumunu haklı göstermek üzere bir dayanak olarak kullanmışlardır.

Benzer Mitler/Efsaneler

Bu bölgelerdeki bütün kadim medeniyetlerin, yıkım yaratıcı sel olaylarıyla ilişkilendirilen benzer anlatıları vardır. Dicle ve Fırat Nehirleri arasında kalan "Bereketli Hilal" bölgesi peryodik olarak taşkın sular altında kalıyordu ve bu durum daha sonra sulama kanallarının inşası olgusuna da katkı sağlamıştır. Mısırda da Nil Nehri her yaz taşardı, bazen tarım arazilerini besleyip geliştirmede ideal seviyede olurken, bazen de aşırı derecede taşarak ekili alanlara zarar da verebiliyordu. Bilim insanları, taşkın sel olaylarının sıklığını belirlemek amacıyla Karadeniz kıyılarında antik dönem sel olaylarını ölçmeye yönelik çalışmalar da yürütmüşlerdir. Çin gibi Dünya'nın başka kültürleri de kadim ve evrensel sel taşkını anlatılarını paylaşmışlardır. Söz konusu sel taşkın olayları hakkında hikâyelerin birçoğu, cezalandırma veya "her şeye yeniden başlama" gibi benzer temaları ihtiva ederler.

Flood Tablet of the Epic of Gilgamesh
Gılgamış Destanı'nın Sel Tableti Osama Shukir Muhammed Amin (Copyright)

Viktorya Döneminde, arkeoloji biliminin gelişmesiyle birlikte Avrupalılar Orta Doğu genelinde kazılara başlamışlardı. Çivi Yazılı tabletlerden oluşan devasa kütüphaneleri gün yüzüne çıkaran araştırmacılar, bu Tufan anlatısının daha eski bir versiyonunu Sümer/Mezopotamya/Babil kaynaklı Gılgamış Destanında (MÖ 1300-1000 dolayları) keşfetmişlerdi. Gılgamış karakteri; Sümer kadim kenti Uruk'un efsanevi kralıydı ve ölümsüzlüğün sırrını bulma arayışana girmişti. Yolculuklarından biri sırasında, büyük bir tufan anlatısını dile getirmiştir. Tanrılardan biri olan Enlil, insanları "çıkardıkları büyük gürültü" (veya kötülükleri) nedeniyle cezalandırmak üzere bu Tufanı göndermiştir. Gılgamış Destanı; sadece bir tufan hikâyesini içermesiyle değil, aynı zamanda ölçü birimi olarak "arşın" kullanılması, yapıyı sızdırmaz hale getirmek için "zift" (katran) kullanılması ve hatta kuru toprak alanı bulup haber vermek üzere dışarıya kuşlar gönderilmesi gibi benzer detaylarıyla da dikkat çekicidir.

"Büyük Tufan" anlatısına Hesiodos'un The Theogony (Tanrıların Doğuşu, MÖ 8.yüzyıl), Platon'un Timeaus (MÖ 5.yüzyıl), Aristoteles'in Meteoroloji (MÖ 4.yüzyıl) ve Pseudo-Apollodoros'un The Library (MÖ 50) adlı eserlerinde de rastlanır. Tufan anlatısının Yunan/Roma versiyonu ise Antik Roma'nın en büyük şairlerinden Ovidius'un Metamorphoses (Dönüşümler, MS 8) adlı eserinde anlatılır. Anlatıya göre insan kılığına girerek Arcadia Kralı Lycaon'un evini ziyaret eden tanrı Zeus/Jupiter, kendisine insan etti sunan Lycaon'un dindarlıktan yoksun tavrı karşısında öfkelenir ve bütün insanlığı cezalandırma kararı alır. Titan Preometheus'un oğlu Deucalion ve eşi Pyrrha, yaklaşan tufan olayına karşı uyarılırlar ve hayatta kalmak için bir tekne inşa ederler. Daha sonra yola çıkıp, insan soyunun yeniden çoğalması için yardım istemek üzere Themis Toprağını ziyaret ederler. Kendilerine, "tapınaktan başları örtülü bir şekilde ayrılmaları ve arkalarına, büyük annelerinin kemiklerini atmaları" söylenir. Çift, bu "kemiklerin" aslında "toprak ana"ya ait taşlar olduğunu fark eder. Kemikleri arkalarına attıklarında, bunların yumuşayıp insana dönüştüklerini görürler. Hayvanlar ise kendiliğinden topraktan var olurlar. Kutsal Kitap'taki soyağacı anlatısına benzer bir şekilde, Deucalion ve Pyrrha'nın iki oğlu olur; bu oğulları da Aiollerin, Dorların ve Akaların ataları olurlar.

Kutsal Kitap Araştırmaları

Kutsal Kitapların modern dönem analiz çalışmaları, 18. ve 19.yüzyılda birçok ve çeşitli kaynakların ve de Kutsal Metinlerin yüzyıllardan beri her defasında yeniden yapılan düzenlemeleri doğru kabul ederek başlamıştır. Aynı zamanda, Kutsal Kitapta geçen birçok anlatı (özellikle muciziler), olasılık dışı olayları konu almaları nedeniyle şüpheyle karşılanmıştır. Nuh'un Gemisi ayrıntıları konusuna gelince, böylesine büyük bir geminin inşası, etoburlar da dâhil olmak üzere "Dünyanın bütün hayvanlarının" bir arada toplanması, beslenmesi ve ardından ortalığın toparlanıp temizlenmesi gibi sorunlar nedeniyle genellikle imkânsız olarak kabul edilmiştir. Teolojik olarak, insanları "yaratmasından pişman olan" Tanrı ile ilgili sorunlar vardır. İsrail Tanrısı, şayet her şeyi bilen (omniscient) bir Tanrı ise, insanların kötülük yapacağını bilmiyor muydu?

Noah's Ark Representation
Temsilli Nuh’un Gemisi Cimerondagert (CC BY-SA)

Nuh'un Gemisini Arama

Görünüşe göre, "Nuh'un Gemisini arama" çalışmaları Antik Çağdan beri süregelmektedir. Yahudi tarihçi yazar Flavius Josephus şöyle yazmıştır:

Barbar Kavimler Tarihini kaleme alan yazarların hepsi de tufan olayından ve söz konusu bir gemiden bahsederler. Bu yazarlar arasında Keldani rahip tarihçi Berosos da yer alır. Tarihçi Berosos, tufan olayına ilişkin durumu tasvir ederken şöyle bir ifade kullanır; "Ermenistan'da, Kordiyan Dağında (Cordyean), bu gemiden hala da bir parçanın bulunduğunu söylenir. Hatta bazı kimseler buradan bazı bitüm madde parçaları alıp götürmüş ve aldıkları parçaları çoğunlukla kötülükleri savuşturmak üzere tılsım olarak kullanmışlardır."(The Antiquities of the Jews, Book I)

Hıristiyan tarihçi Eusebius da (yaklaşık MS 275-339), insanların Nuh'un Gemisini ardıklarını aktarmıştır.

Günümüzdeki araştırmalar, Türkiye'deki Ağrı Dağı yamaçları üzerine odaklanır. Bazıları da Nuh'un Gemisini Ermenistan dağlarına yerleştirirler. Ağrı Dağına tırmanma girişimde bulunan ilk kişi 1829 yılında Friederich Parrot, ardından da 1876 yılında James Bryce olmuştur. Bryce, bir aletle kesilmiş, dört feet uzunluğunda ve beş inç kalınlığında bir tahta parçası bulduğunu iddia etmiştir. Yeni Zelanda'da George Reed, 1883 yılında, 01 Nisan Şakası mahiyetinde, dağda meydana gelen bir çığ sonucunda Nuh'un Gemisinin ortaya çıktığına dair bir haber yayınlamış ve bu haber birçok başka gazetede tekrar yayınlanarak, bu kutsal emanet'e olan ilgiyi yeniden canlandırmıştır.

Los Angles Time'da, 1940 yılında, Floyd M. Gurley imzasıyla yayınlanan New Eden başlıklı kitapçıkta bir makale yer almıştır. "Nuh'un Gemisi Bulundu" başlıklı bir makalede, I. Dünya Savaşı sırasında görev yapan Rus Havacı Pilot Vladimir Roskovitsky'nin Ağrı Dağı üzerinde uçarken bir gölün kıyısında devasa bir enkaz gördüğünü iddia etmiştir. İddiaya göre, konuyla ilgili bir rapor hazırlanıp Çar Nikolay'a gönderilmiş, ancak "din karşıtı" Bolşevikler Çar'ı devirip idama ettikleri zaman bu rapor da yok olmuştur.

Sonraki birkaç onyıl süre zarfında, bölgede yaşayan bazı yerel "rehberlerin" bulunup konuyla ilgili görüşlerine başvurulmasını kapsayan keşif gezileri düzenlenmiştir. İddiaya göre bu rehberlerin her biri, söz konsu Geminin göründüğüne dair hikayaleri dedeleri ve babalarından duyduklarını öne sürmüşlerdir.

Çeşitli kuruluşlar (organization), "Ağrı Dağı Anomalisi" olarak bilinen bölgeden, Uydular ve Ticari İnsansız Hava Araçlarıyla elde edilmiş Ağrı Dağı fotoğraflarına sahip olduklarını iddia etmişlerdi. Ancak Ağrı Dağı'nın Türkiye-Rusya sınırında yer alması nedeniyle Türk Hükümeti, güvenlik endişelerini gerekçe göstererek dışarıdan gelenlerin bölgede kazı yapmasına izin vermeye şimdilerde sıcak bakmamaktadır.

Nuh'un Gemisini bulmaya yönelik ilgi, Tekvin/Yaratılış Kitabında yer alan diğer anlatıların yanı sıra bu anlatıyı kanıtlama çabasında olan Evanjelik topluluklar arasında da önemini korumaya devam etmektedir. Evanjelik Kuruluşları, Kentucky Eyaletine bağlı Williamstown kentinde bulunan örnekte olduğu gibi, içinde hayvanat bahçesini kapsayan ve Nuh'un Gemisinin gerçek boyutlu maketinin de (replication) bulunduğu çeşitli tema parkların inşasına sponsor olmuşlardır.

Sorular & Cevaplar

Nuh’un Gemisinin büyüklüğü ne kadardı?

Kutsal Kitapta geçen bazı yorumlara göre Nuh’un Gemisi’nin yaklaşık olarak 500 feet (150 metreden daha fazla) uzunluğu vardı.

Nuh’un Gemisi ne amaçla inşa edilmişti?

Nuh’un Gemisi; Nuh’un, ailesinin ve çeşitli yaban hayvanlarının, Tanrı’nın insanların işlediği günahlarına karşı ceza olarak gönderdiği Büyük Tufan’dan sağ çıkabilmeleri için inşa edilmişti.

Nuh’un Gemisi nereye oturmuştu?

Bazı yorumlara göre Nuh’un Gemisi, Türkiye ile Rusya sınırında bulunan Ağrı Dağına (Ararat) oturmuş olabilir. Başka bir ihtimale göre de bu dağ, Ermenistan’da bir dağ olabilir.

Bibliografya

World History Encyclopedia, Amazon Associate üyesidir ve uygun kitap satın alımlarından komisyon kazanır.

Çevirmen Hakkında

Yazar Hakkında

Bu Çalışmayı Alıntıla

APA Style

Denova, R. (2026, November 18). Nuh’un Gemisi. (N. Karaben, Çevirmen). World History Encyclopedia. https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-19012/nuhun-gemisi/

Chicago Formatı

Denova, Rebecca. "Nuh’un Gemisi." tarafından çevrildi Nizamettin Karaben. World History Encyclopedia, November 18, 2026. https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-19012/nuhun-gemisi/.

MLA Formatı

Denova, Rebecca. "Nuh’un Gemisi." tarafından çevrildi Nizamettin Karaben. World History Encyclopedia, 18 Nov 2026, https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-19012/nuhun-gemisi/.

Reklamları Kaldır