Nuh; Yahudi Kutsal Metinlerinde Yahudi atası kişilerden biri olarak geçer, başka bir deyişle, Yahudilik Dini esas temelini oluşturan kurucu babalardan biri olarak kabul edilir. Nuh'un anlatısı, Tekvin (Yaratılış) Kitabı, 6.Bölümünden başlar ve üç ana unsurdan meydana gelir: Yereyüzünde Kötülük, Tufan Anlatısı ve Nuh'un Soyundan Gelenlerin Dünya Ulusları listesindeki yerleri. Anlatıya göre (Âdemin 8.kuşak torunu) Lamek'in oğlu olan Nuh, 500 yıl yaşamıştır.
Dünyanın Kötülüğü
İnsanoğlu yeryüzünde sayısal olarak çoğalmaya başlayıp kızları dünyaya geldiğinde, Tanrı oğulları, insan kızlarının güzel olduklarını görürler ve beğenip seçtikleri insan kızlarıyla evlenirler. Bunun üzerine Rab, "Ruhum, sonsuza dek, insanoğluyla mücadele etmeyecek; çünkü insanoğlu ölümlüdür. Ömrü yüz yirmi yıl olacak" der. Tanrı oğulları insan kızlarıyla birleşip onlardan çocuk sahibi oldukları o günlerde – ve sonrasında – yeryüzünde Nefilim diye tanımlan varlıklar vardı. Bu varlıklar eski çağların kahramanları, ünlü kişileri oluyorlardı (Yaratılış 6:1-4)
İbranice bir terim olan "Nefilim" kavramının net bir çevirisini yapmak güçtür. Kelimenin kökeninden yola çıkılarak genellikle "şiddet uygulayanlar" şeklinde çevirisi yapılmıştır; Kutsal Kitap, Kral James versiyonunda Nefilim kelimesi karşılığı "devler" şeklinde geçer. Pek çok kadim kültür folklorunda, uzak geçmişte yaşamış devlere dair bazı anlatılar bulunur. Daha sonraki Yahudi gelenekleri metinlerinde "Tanrı oğulları"nın düşmüş melekler oldukları; bu meleklerin insanoğlu kandınlarla birleşmelerinden sonra insanlara metalürji (metal işleme) sanatını öğrettikleri öne sürülmüştür. İnsanların metalürji sanatını öğrenmeleri; para basma ve savaş silahları üretme gibi iki kötülüğün ortaya çıkmasına yol açmıştır. Hanok (Enoch) vizyonunu içeren kıyamet (apocalyptic) edebiyatı metinlerinde bu varlıklar "Gözlemciler" olarak tanımlanırlar. Bu metinlere göre Tanrı, söz konusu bu varlıkları cezalandırmış ve erken dönem Yahudi inancına göre de Cehennemin bir karşılığı olan Şeol'ün (She'ol) en derin çukuruna zincirlemiştir şeklinde iddia edilir.
Rab, yeryüzünde insan kötülüğünün ne denli büyük olduğunu, insan aklı ve yüreğindeki düşüncenin sürekli olarak sadece kötülüğe doğru yöneldiğini görmüştür. Tanrı, yeryüzünde insanı yarattığına pişman olmuş ve yüreği kederle dolmuştur. Bunun üzerine Rab; "Yarattığım insanları ve onlarla birlikte hayvanları, sürüngenleri ve kuşları yeryüzünden silip atacağım" der. "Çünkü onları yarattığıma pişman oldum". Ancak Nuh, Rab'bın gözünde lütuf bulmuştur. (Yaratılış 6:5-8)
Nuh'un doğru bir insan, kendi çağındaki insanlar arasında kusursuz biri olduğunu ve Tanrı'yla birlikte sadakat içinde yürüdüğü" şeklinde anlatısını okuyoruz. Nuh'un üç oğlu vardı: Sam, Ham ve Yafet (Yaratılış 6:9-10). Tanrı, Nuh'a "bütün insanların sonunu getireceğim" diye söyler (Yaratılış 6:13). Bu pasaj metni, yüzyıllardan beri Tanrı'nın doğasını anlamak bağlamında incelenip analiz edilir. Şayet Tanrı her şeyi bilen (omniscient) ise, insanların kötülük yapacaklarını bilmiyor muydu? Ve Tanrı, yarattığı varlıklarla ilgili düşüncesini niye değiştirir? Ne var ki bu hikâye tekil bir örnek değildir; başka kültürlerde de bir tanrının ya da tanrıların, işledikleri kötülükler nedeniyle insanları cezalandırdığına dair anlatılar vardır. Mısır Mitoljisine göre güneş tanrısı Ra, kızı Sekhmet'i (aslan tanrıça) insanları katletmesi için gönderir; ancak bütün insanların yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldıklarını görünce, bu yıkımı durdurmak zorunda kalır ve kızı Sekhment'i kana benzeyen bir bira ile sarhoş ederek olabilecek katliama son verir. Yunan Mitolojisinde tanrı Zeus da insanları cezalandırmak istemiştir (aşağıya bakınız).
Gemi
Tanrı şöyle der: Kendine selvi/gofer ağacından bir gemi yap; içinde bölmeleri olsun, içini ve dışını ziftle kapla. Gemiyi şöyle yapacaksın: Uzunluğu üçyüz arşın, genişliği elli arşın, yüksekliği ise otuz arşın olacak. Gemiye bir çatı yap; çatının alt kısmında, çeversinde bir arşın yüksekliğinde bir açıklık bırak. Geminin yan tarafına bir kapı aç; alt orta ve üst katlar olsun. Yeryüzüne bir tufan getireceğim; göğün altında yaşayan, soluk alan bütün canlıları yok edeceğim. Yeryüzündeki her şey yok olacak. Ancak seninle bir antlaşma yapacağım. Sen, oğulların, karın ve gelinlerinle birlikte gemiye gireceksiniz. Seninle birlikte sağ kalmaları için, her türlü canlıdan, erkek ve dişi olmak üzere ikişer tanesini gemiye alacaksın. Her türlü kuş, her türlü hayvan ve yeryüzünde yaşayan her türlü canlıdan ikişer tanesi, sağ kalmaları için sana gelecek. Ayrıca, yenilebilecek her türlü yiyecekten yanına al; hem kendin için ve hem de gemiye alınanlar için yiyecek olarak depola. (Yaratılış, 6:14-21).
Şayet söz konusu ölçü birimi "kraliyet arşını" (en uzun parmak ucundan dirseğe kadar olan mesafe) ise, boyutlar 450 feet (yaklaşık olarak 135 metre) uzunluk, 75 feet (yaklaşık 23 metre) genişlik ve 45 feet (yaklaşık 14 metre) yükseklik anlamına gelir. Bir futbol sahası uzunluğu hayal edin; bu oran dikkate alındığında, oldukça büyük bir gemidir. "Bütün canlılardan ikişer tane" alma ifadesi, tufan sonrasında hayvanların dünyayı yeniden doldurabilmelerini sağlamak için kullanılmıştır. Nuh ve aile bireylerini, eşlerini de yanlarına almalarının nedeni de yine bu düşüncedir. Kutsal Yazıların diğer bölümlerinde olduğu gibi, burada da iki farklı anlatı vardır: Bu durum; metnin daha sonraki dönemlerde farklı kaynaklardan derlenerek düzenlenmesinin bir sonucudur. İkinci anlatıda Nuh, temiz ve kirli hayvanlardan yedişer taneyi gemiye alır; bu kısım büyük bir olasılıkla, saflık ve temizlik konusuyla ilgilenen kâhinler sınıfına ait bir kaynaktan gelen bir konudur.
Tufan Anlatısı
Gökyüzü adeta yarılmış ve 40 gün 40 gece yağmur yağmıştı. Bu bağlam içinde "kırk" sayısı genellikle bir neslin ömür süresine işaret eder. Ancak bu anlatıda söz konusu ifade, çok uzun bir zaman dilimi anlamına gelir. Dünyanın dört bir yanındaki kadim kültürlerde Tufan anlatılarına rastlanır. Arkeologlar, Viktorya Döneminde, Orta Doğu'da kazılara başladıkları zaman, çiviyazılı tabletler bulup şifrelerini çözmüşlerdi. Dicle ve Fırat Nehirleri arasında Bereketli Hilal Bölgesine ait kadim Mezopotamya Tufan anlatısı olan Gılgamış Destanını keşfettikleri zaman büyük bir şaşkınlık yaşamışlardı. (Bu nehirler her yıl taşar ve tıpkı Nil Nehrinde olduğu gibi, tarım için elverişli ve verimli bir alüvyon tabakası bırakırlardı). Tufan Tableti anlatısında geçen detaylar Kutsal Kitapta geçen detaylara o kadar benzerdir ki, pek çok akademisyen bu anlatının aslında Tekvin Kitabında geçen Tufan anlatısına ilham kaynağı olduğuna inanmaktadır.
Yunanlıların, tanrı Prometheus'un oğlu Deukalion (Deucalion) ile ilgili bir efsaneleri/miti vardır. Tanrı Zeus, insanları kibirleri ve saygısızlıkları nedeniyle cezalandırmaya karar verdiği zaman, tanrı Prometheus da oğluna bir tekne inşa etmesini ve tekneye hayvanları almasını öğütlemiştir. Nuh anlatısında geçen benzer ayrıntılardan yola çıkan daha sonraki Yahudi yazarları, bu anlatının aslında Nuh'un varlığının bir kanıtı olduğunu öne sürmüşlerdir. Antik İran (Persia) Zerdüştlük inancında Yüce Tanrı Ahura Mazda'nın, erimiş karların beraberinde getirdiği şiddetli bir fırtınaya karşı uyarıda bulunduğu da iddia edilir. Bu anlatıya göre, yeryüzünü yeniden canlandırmak amacıyla, sadece en sağlıklı bir erkek ve kadın ile birlikte her bir hayvan türünde birer çiftin barınabileceği bir sığınak inşa edilmesi gerekmiştir.
Yağmurlar dindiği zaman Nuh, kuru toprak bulup haber vermeleri için kuşlar gönderir. Bir güvercin, ağzında bir zeytin dalıyla geri döner (bundan dolayı zeytin dalı, barışın simgesi haline gelmiştir).
Ardından Nuh, Rab için bir sunak inşa eder; temiz hayvanlar ve temiz kuşların her bir türünden alarak sunağın üzerinde yakmalık sunular sunar. Rab, bu güzel kokuyu aldığı zaman içinden şöyle der: "İnsanoğlunun yüreğindeki eğilimler daha çocukluğundan itibaren kötü yönde olsa da, bir daha asla insanlar yüzünden, yeryüzünü lanetlemeyeceğim. Bir daha asla, önce yaptığım gibi bütün canlıları yok etmeyeceğim. Dünya durdukça, ekme ve biçme zamanı, soğuk ve sıcak, yaz ve kış, gece ve gündüz döngüsü hiç sona ermeyecek." (8:20-22)
Tanrı ile Nuh Arasındaki Antlaşma
Antik Dünyada Ahitler; tanrılar ile insanlar arasında yapılan sözleşmelerdi. Ahitler; insanların tanrıların korumasını elde temek amacıyla nasıl davranmaları gerektiğine dair kriterleri konu ediniyorlardı. İbrahim, İsrail Tanrısı ile ilk Ahdi yapmıştı. Nuh ise bazı ilave şartları kapsayan kendine has Ahdine sahip olacaktı. Şöyle ki;
Ardından Tanrı, Nuh'u ve oğullarını kutsayarak onlara şöyle der: "Verimli olun, sayısal olarak çoğalın ve yeryüzünü doldurun. Yeryüzünde yaşayan bütün hayvanlar, gökte uçan bütün kuşlar, yerde sürünen bütün canlılar ve denizdeki bütün balıkların yüreğine sizin korkunuz salınacak ve sizden ürkecekler; hepsi de sizin elinize teslim edilmiştir. Yeryüzünde yaşayıp hareket eden her bir canlı size yiyecek maddesi olacak. Nasıl ki yeşil bitkileri size verdiysem, şimdi de bütün her şeyi size veriyorum. Ancak, yaşam kaynağı taşıyan - yani kanı olan – eti yemeyeceksiniz. Sizin yaşam kaynağınız kanın hesabını kesinlikle soracağım. Her bir hayvandan bunun hesabını soracağım. Her bir insandan da bunun hesabını soracağım. He bir insandan, başka bir insanın yaşamı konusu ile ilgili hesap soracağım. Her kim insan kanı dökerse, başka bir insan da onun kanını dökecek; çünkü Tanrı, insanı kendi suretinde yaratmıştır. Yeryüzünü yok edecek Tufan bir daha asla olmayacak." (9:1-11)
İşte tam da bu noktadan itibaren, Yahudi Kutsal Metinleri, sadece farklı pek çok kaynakları anlamak için değil, aynı zamanda, bu kaynakların düzenlenme sürecini anlamak açısından da önem arz ediyorlar. Bugün bildiğimiz şekliyle bu kitaplar, yüzyıllar boyunca defalarca gözden geçirilip yeniden düzenlenmişlerdir. Daha geç bir dönemde kaleme alınan Leviler Kitabı; kurbanın nasıl sunulacağı ve ritüel saflık yasalarına açıklama getirmenin yanı sıra, bir takım ilave emirler listesini de sunar. "Kanlı eti" yeme yasağının (Leviler 19:26), Nuh'un anlatısına - Tanrı tarafından buyurulmuş olma vasfını güçlendirmek amacıyla – muhtemelen bu süreçte eklendiği düşünülmektedir. Yaşam kaynağı olan kan, Tanrı'ya aittir ve bundan dolayı da kutsaldır. Yahudi topluluklarının, etin kanını tamamen akıtan kendilerine has kasapları vardı; bu yöntem günümüzde de uygulamaya devam edilmektedir.
İbrahim'in, sünet olma koşulunu içeren bir antlaşma işareti olduğu gibi, Nuh da kendine özgü bir işaret almıştı:
Ve Tanrı şöyle der: "Benimle sizin aranızda ve sizinle birlikte olan her bir canlı varlık arasında yaptığım, gelecek bütün kuşakları kapsayan antlaşmanın belirtisi şöyledir: Gökkuşağımı bulutların arasına yerleştirdim. Her ne zaman yeryüzü üzerine bulutları göndersem ve gökkuşağı bulutlar arasında belirse, sizinle aramdaki antlaşmayı anımsayacağım. Sular, bir daha asla bütün yaşamı yok edecek bir tufan olayına dönüşmeyecek. Gökkuşağı bulutların arasında belirdiği zaman, ona bakacağım ve Ben Tanrı ile yeryüzündeki her türden canlı varlık arasındaki sonsuz antlaşmayı anımsayacağım." (Yaratılış, 9:12-16)
Nuh, Özüm Bağı ve Ham
Nuh, ilk özüm bağını dikmesiyle ilişkilendirilir ( ya da bu neden dolayı eleştirilir); ancak bu ilişkilendirme, aynı zamanda, biraz çetrefilli hikâyenin de bir parçasıdır. Şöyle ki;
Toprakla uğraşan bir kişi olan Nuh, bir bağ dikmiştir. Bağın üzümünden üretilen şaraptan biraz içince sarhoş olur ve çıplak halde çadırın içinde uzanıp yatar. Kenan'ın babası Ham, babasının çıplak halde yatar görünce çadırdan çıkıp durumu iki kardeşine anlattır. Bunun üzerine Sam ve Yafet bir giysi alıp omuzlarına atarlar; geri geri yürüyerek çadıra girerler ve babalarının çıplak bedenini örterler. Babalarını çıplak görmemek için yüzlerini başka yöne çevirirler. Nuh, içtiği şarabın etkisinden ayılıp en küçük oğlunun kendisine yaptıklarını öğrenince şöyle der: "Lanetli olsun Kenan! Kardeşlerine kölelerin en aşağısı olsun". (Yaratılış 9:20-25)
Bu anlatı, Antik Çağdan beri üzerine yorumlar yapılmış ve tartışılmış bir konudur. Bu anlatıda, hala da cevabı bulunmayan pek çok soru vardır. Oğul Ham, tam olarak nasıl bir günah işlemiştir? Şayet günah işleyen Ham ise, neden oğlu Kenan lanetlenmiştir? Bu konuda çeşitli teoriler öne sürülmüş; görüş farklılıkları genellikle Leviler Kitabında yer alan ve ensest ilişkiler ile ilgili kuralları sıralayan bir hükümden etkilenmedir. Söz konusu hüküm kurallarından biri "Babanın çıplaklığını açmamalıydın" (Leviler 18:7) ifadesi, cinsel ilişkiyi kasteden örtülü bir anlatım özelliğinde olmuştur. Bu nedenle, Ham'ın işlediği günah, babası sarhoş iken ona cinsel saldırıda bulunma olduğu şeklinde pek çok kişiyi düşünmeye sevketmiştir. Daha sonraki yorumlarda Ham'ın günahı, babasını onur kırıcı bir şekilde aşağılama; yani çıplak haldeki babasının üzerini (kardeşlerinin yaptıkları gibi) uygun biçimde örtmeyerek onunla alay etme şeklinde öne sürülmüştür.
Kenan, Ham'ın oğludur. Tufan anlatısından sonra, Tekvin Kitabı 10. Bölümde, Nuh'un oğulları soyundan gelenlerin coğrafi bölgelerle ilişkilendirildiği uluslar listesi yer alır. "Sonra Kenanlı boylar dağılmışlardır; Kenan'ın kardeşlerinin bulundukları sınır boylarında Sayda'dan Gerar'a, oradan da Gazze'ye; ayrıca Sodom, Gomora, Adma ve Zeboyim yönüne, Laşa'ya kadar uzanır" (Tekvin 10:18-19). Bu anlatı, aynı zamanda, İsrail'in sonraki tarihinde geçen olayları yansıtır. Yeşu Kitabı, Kenan toprakları fethini konu alır. Söz konusu kabile adlarının birçoğu, Lübnan'dan (Fenike) Gazze'ye kadar uzanan bölge kaynaklıdır. Kenan'ın lanetlenme anlatısı, Kenanlıların baskı altına alınma ve fethedilme olayına – Tanrı, bu süreçte, Kenanlıların bozguna uğartılmasını emretmiştir– meşruiyet kazandırmak amacıyla sonradan eklendiği konusunda genel bir görüş birliği vardır.
Nuh'un oğullarının dağılmasından sonra, Ham'ın soyundan gelenler "Kush/Cush, Mısır, Put ve Kenan" (Tekvin 10:6) bölgelerine yerleşmişlerdir. Kush ve Put bölgeleri; Etyopya, belki Somali ya da Kızldeniz kıyısında bazı ticaret merkezlerini ifade ediyor olabilir. Ham'ın soyundan gelenler ise, bu bölegelerdeki siyah derili insanlarla ilişkilendirilmişlerdir. Nuh'un diğer oğlu Yafet ve onun soyundan gelenler ise Akdeniz bölgelerine yerleşmiş, daha sonraki dönemlerde onlara uygarlık sanatları ve entelektüel yetenek atfedilmiştir. Orta Çağa'a gelindiğinde Yafet'in Avrupalıların atası olduğu öne sürülmüştür.
Avrupalı sömürgeciler, sonraki dönemlerde, Afrikalı halklar ile karşılaştıklarında, Ham'ın laneti anlatısını köle ticaretini meşrulaştırmak üzere kullanmışlardır. Birleşik Devletlerin Güneyinde köleliğin kaldırılmasına karşı çıkanlar, Ham'ın laneti anlatısı nedeniyle siyahilerin beyazlara kıyasla ırksal, zihinsel ve davranışsal açılardan daha aşağı olduklarını öne sürmüşlerdir. Ancak günümüz çoğu Hıristiyan mezhepleri bu anlayışı artık öğretmemektedir.
Nuh'un Dürüstlüğü
Yazarlar, yüzyıllar boyunca, Nuh hakkında daha fazla ayrıntıyı Nuh anlatısına eklemişlerdir. Yubiler Kitabında (Book of Yubilees) ve Hanok (Enoch) Kitabında, Nuh'un oğullarının Gözcülerin (Watchers) kötülüğü üstesinde gelebilmeleri amacıyla melekler tarafından Nuh'a şifa sanatı öğretildiği iddiaları bulunur. Orta Çağ'a gelindiğinde, Nuh'un gemiyi inşa etmek üzere kasıtlı olarak 120 yıl beklediği ve böylece insanların tövbe etmeleri için daha fazla zaman olacağı iddiası ortaya atılmıştır. Ayrıca, Nuh'un üzüm bağları oluşturması, Âdem'in ilk günahı sonucu, yeryüzünün sadece dikenleri üretmesine yol açan durumu ortadan kaldırmıştır. Bu yeni yorumda, Nuh'un sabanı icat ettiği de öne sürülmüştür.
Hem Mata ve hem de Luka İnciline göre İsa Mesih, Nuh Tufanı olayını gelecekte yaşanacak Kıyamet Günü ile kıyaslamıştır: "Nuh'un zamanında Dünya nasıl olduysa, İnsanoğlunun geleceği de öyle olacaktır". (Mata 23:37; Luka 17:28). "İnsanoğlu", Tanrı krallığı yeryüzünde kurulduğu zaman bütün insanları yargılayacak, varlığı daha önceye dayanan meleki bir varlıktır. Hıristiyanlık, "insanoğlunu, varlığı daha önceye dayanan İsa olduğunu iddia etmiştir. Aziz Petrus mektubunda, vaftiz ritüelini Nuh'un Gemisindeki kurtuluşun bir benzeri olarak tanımlamıştır. Başka bir deyişle Kilise, yeni gemi işlevini görmüştür; Yani, Kilisenin dışında kalan herkes mahkûm olacaktır. Erken Hıristiyanlık döneminde Nuh kavramının taşıdığı önem, Roma dönemi yeraltı mezarlarında (catacombs) görülen sanatsal eserlerde kendisini göstermiştir. Bu mezarların birinde Nuh, güvercinin geri dönüşü sırasında, dua edercesine ellerini açarak havaya kaldırmış bir şekilde tasvir edilmiştir.
İslam İnancı Kutsal Kitabı Kur'an'da 43 kez Nuh'tan bahsedilir. Kur'anda yer alan asıl temalardan biri olan peygamberlik bağlamında Nuh, Tanrı'nın ilk "elçilerinden" biri olarak bir model teşkil eder (26:107). Aynı zamanda bu anlatılar, "reddedilen peygamber" figürü konusunda da bir şablon oluşturur. Kur'anda, insanların Nuh ile alay ettiklerine ve onun sadece bir insan olması nedeniyle ona inanmadıklarına dair kıssalar da yer alır. İnsanların bu inkârı karşısında Nuh, yeryüzünü yeniden şenlendirmeye yetecek sayıda insanı kurtarmak üzere bir gemi (Nuh'un Gemisi) inşa etmeye karar verir.
Nuh'un Gemisini Arama
İnsanlar, tıpkı Ahit Sandığında olduğu gibi, Antik Çağdan günümüze kadar Nuh'un Gemisini aramışlardır. Yüzyıllar boyunca pek çok kişi, Nuh'un Gemisinden bazı kalıntılar – özellikle de bazı topluluklar arasında kutsal emanet haline gelen ahşap parçaları – bulduklarını iddia etmişlerdir. Modern dönemde Gemi arayışı 19.yüzyılın sonunda, yeni bir disiplin/bilim dalı olarak arkeolojinin ortaya çıkmasıyla birlikte ciddi bir ivme kazanmıştır. Bu kazıların birçoğu, Kutsal Kitapta geçen anlatıların tarihsel gerçekliğini kanıtlama çabası doğrultusanda başlatılmıştır. Bun dönem aynı zamanda söz konusu anlatının ayrıntılı bir şekilde analiz edildiği bir süreç olmuştur. Dört erkek (Nuh ve üç oğlu) böylesine büyük bir Gemiyi nasıl inşa etmiş olabilirler? Anlatının geleneksel tarihlendirmesi, Gemi inşa olayını MÖ 4000 yılı dolayına yerleştirmektedir. Peki, böylesine bir Gemi inşa girişimi için gerekli araçlara ve teknolojiye sahip miydiler?
Yaratılış 8:4 metnine göre Nuh'un Gemisi "Ararat Dağı"na oturmuştur; ancak, Antik Çağda bile bu Dağın aslında hangi dağ olduğu konusunda bir fikir birliği yoktu. Günümüzde devam eden araştırmalar, Türkiye ve Ermenistan sınırında yer alan Ararat/Ağrı Dağı üzerinde yoğunlaşmaktadır. Çeşitli keşif hikâyelerinde, Geminin yerini sadece yerel rehberlerin bildiği iddi edilse de, bu anlatıların tümü söylentilerden ibaret bilgilerdir. Birçok keşif heyeti, Gemi olabilecek büyüklükte, geçen zamanla birlikte, artık taşlaşmış ahşap görünümündeki kaya kütlelerini bulduklarını öne sürmüşlerdir. Karbon tarihleme testi sonuçları çelişkili çıkmaya devam etmekte olup Türk Hükümeti de Ağrı Dağında araştırma yapılmasına izin vermemektedir.
Nuh'un Gemisi anlatısı, günümüz kültüründe popülerliğini korumaya devam etmektedir. Bu konuyla ilgili yüzlerce çocuk kitabı ve oyuncak (gemi ve hayvan figürleri) üretilmiştir. Hatta Kentucky Eyaleti (ABD) Kuzey bölgesinde bulunan bir tema parkında, Nuh'un Gemisi'nin bir maketi yer alır. Hollywood'un 2014 yılı yapımı Noah (Nuh) adlı son filminde başrolü Russell Crowe üstlenmişti; filmin senaryosuna Hollywood tarzı bazı detaylar eklenmiştir. Bu yapımda, "Gözcüler" (Watchers) diye tanımlanan taşlaşmış insan (bilim kurgu türünde Dönüştürücüler/Transformers) karakterlerini andıran bazı varlıklar, senaryoya göre işledikleri günahların kefareti olarak Nuh'un Gemiyi inşa etme çabasında ona yardım ederler.
