Aegina, Atina'nın güneyinde, Saronik Körfezi'nde yer alan bir adadır. Yunanistan'ın erken dönem deniz güçlerinden biri olan Aegina, tüm Akdeniz bölgesinde kabul gören ve Yunanistan'ın en eski sikkelerini basmasıyla ünlüdür. Klasik yazar Ovid'e (MÖ 43 - MS 17) göre ada başlangıçta Oenone adıyla biliniyordu. Efsaneye göre tanrı Zeus, devasa bir alev kılığına bürünerek su perisi Aegina'yı kaçırmış ve onu bu adada tutmuştur. Zamanla Aegina, adaya annesinin adını veren Aeacus adında bir oğul dünyaya getirmiştir.
Müreffeh Bir Şehir
Herodot'a göre Aegina; Mora (Peloponnez) kıyısında yer alan, yarı tanrı Asklepios'un müreffeh bir kült merkezi olan Epidaurus şehrinin bir kolonisiydi. Bu şehir önemli bir Miken kalesiydi ve Aegina'da keşfedilen eserler, Miken kültürünün, yaklaşık MÖ 1200'de onu yerinden eden Dor İstilası'ndan çok sonra bile adada hayatta kaldığını kanıtlamıştır.
Epidaurus'un zenginliği, Aegina sakinleri tarafından iyi değerlendirilmiş gibi görünmektedir; öyle ki ada erkenden gelişip büyümüş ve zamanla Atina'ya rakip hale gelmiştir. Aegina tarafından geliştirilen ağırlık ve ölçü standartları tüm Yunanistan'da standart haline gelmiş, ilk sikkeyi onlar basmış ve gemi filoları tüm Akdeniz ve Ege boyunca, Mısır ve Pers Levantı'na kadar uzanan bir ticaret yürütmüştür. Herodot (yaklaşık MÖ 484 – 425/413), Atina ve Aegina'nın iki tanrının heykellerini içeren bir husumet nedeniyle düşman olduklarını iddia etse de; ana kara şehrinin, ada şehrinin refahını kıskanmaya başlaması ve dahası, onların Perslerle olan ticareti konusunda endişe duyması daha olasıdır.
Dış İlişkiler
Pers kontrolü altındaki Küçük Asya'daki (Anadolu Yarımadası) İyon Yunan kolonileri, yıllardır Pers İmparatorluğu için bir çatışma kaynağı olmuştur. Yunan kolonilerinin Pers kuvvetleri tarafından yenilgiye uğratıldığı ve düzenin yeniden sağlandığı MÖ 499-493'teki İyonya Ayaklanması'ndan sonra, çatışmaya dahil olmamış olan Aegina, Perslere Atina'nın gözünde bir antlaşma anlamına gelen bağlılık simgelerini göndermiştir. Atinalılar (Eretria şehri ile birlikte), kolonilere asker ve silah tedarik edecek kadar ileri giderek İyonya Ayaklanması'nı desteklemişlerdir. Aegina'nın, Atina'nın düşmanına karşı sergilediği bu iyi niyet gösterisi hoş karşılanamazdı. Pers Kralı I. Darius (Büyük Darius) (yaklaşık MÖ 550-486), Yunanların İyonya Ayaklanması'na verdiği desteğe misilleme olarak MÖ 490'da Yunanistan'ı istila etmiş; ancak Maraton Muharebesi'nde geri püskürtülmüştür.
On yıl sonra Darius'un oğlu I. Serhas (hükümdarlık dönemi MÖ 486-465), babasının başlattığı işi tamamlamak üzere Yunanistan'ı istila etmiştir. Bir dizi muharebenin ardından (meşhur Termofil Muharebesi de dahil olmak üzere), MÖ 480'de Atina ve Aegina'nın birleşik deniz kuvvetleri tarafından Salamis Deniz Muharebesi'nde mağlup edilmiştir. Atina ile Aegina arasında samimi ilişkiler olduğuna dair bir kanıt bulunmadığı gibi; MÖ 491'deki antlaşma ile Salamis Deniz Muharebesi arasında, Aegina ile Persler arasındaki ilişkilerin bozulduğuna dair de herhangi bir kanıt bulunmadığından, Aegina'nın Termofil Muharebesi sonrasında vatanseverlik ruhu içinde Perslere karşı savaşmaya zorlandığı anlaşılmaktadır. Motivasyonları ne olursa olsun, Aegina'nın gemileri Pers filosunun yok edilmesinde kritik bir rol oynamıştır. Ancak bunun ardından Aegina, Atina'nın deniz ve ticaret üstünlüğünün gölgesinde kalmış ve gerilemeye başlamıştır.
Gerileme
Aegina, Birinci Peloponez Savaşı'nda (MÖ 460-445) Atina'ya karşı savaşmıştır; bu savaşta muhtemelen, sadece kendi ticari çıkarlarını korumakla kalmayıp aynı zamanda düşmanlarının (Atina) düşmanını da destekleyen Persler tarafından desteklenmişlerdir. Ancak Pers desteği olsun ya da olmasın, Aegina'nın ihtişamlı dönemi sona ermişti. Platon, Phaidon diyaloğunu yazdığında (yaklaşık MÖ 380-360), Aegina artık bir sayfiye yerinden öte bir yer olarak görülmüyordu. Diyalogda, Ekhekrates'in Phaidon'a sorduğu “Peki Aristippos ve Kleombrotos da orada mıydı?” sorusuna Phaidon “Hayır, değillerdi. Aegina'da oldukları söyleniyordu.” yanıtını vermiştir. Aristippos, hazzın tek içsel iyi olduğunu öğreten Kirene (Kyrene) felsefe okulunun kurucusuydu; Platon'un diyaloğunu okuyan bilgili bir antik dönem okuru, bu satırları Kirenelilerin hedonizmi ile Aegina adasını özdeşleştiren bir tür 'ince espri' olarak anlamaktaydı.
