Kaptan Benjamin Hornigold, 1716 ile 1717 yılları arasında Karayipler ve Kuzey Atlas'ta faaliyet göstermiş Britanyalı bir korsandı. Hornigold'un en büyük ünü (veya kötü şöhreti), Karasakal olarak da bilinen Edward Teach'e (1718) korsanlığın inceliklerini öğretmiş olmasıdır. Korsanlık faaliyetlerini resmi bir af karşılığında bırakan Hornigold, Bahamalar valisi tarafından diğer korsanları avlamak üzere görevlendirildi ve bu görevi başarıyla yerine getirdi. Kaptan Hornigold, 1719'da geçirdiği bir gemi enkazının ardından ıssız bir adada hayatını kaybetti.
Hornigold ve Karasakal
Benjamin Hornigold’un hikayesinin bir kısmı, 1720’lerde Charles Johnson/Daniel Defoe tarafından derlenen ve korsan dünyasının önde gelen isimlerini içeren ünlü En Şöhretli Korsanların Soygunları ve Cinayetlerinin Genel Tarihi adlı eserde anlatılmaktadır. Bununla birlikte, Hornigold’un eylemlerini, özellikle de korsan kaptanlığından Bahamalar valisinin korsan avcısına dönüşümünü kayda geçiren mahkeme tutanakları da mevcuttur.
Hornigold, korsanlığın sözde Altın Çağı'ndaki diğer pek çok korsan gibi, Bahamalar'daki New Providence Adası adlı korsan sığınağını üs edinmişti. Daha önce İspanyol ve Portekiz gemilerine karşı özel kervan korsanı olarak Britanya hükümetine hizmet ettikten sonra, 1713 ile 1716 yılları arasında buraya yerleşti. Bu sığınak; korsanların ganimetlerini dürüst olmayan tüccarlarla takas edebildiği ve karadaki hayatın zevklerini (şarap, kadın ve eğlence) doyasıya yaşayabildiği nam salmış bir sefahat yuvasına dönüştü.
Hornigold’un mürettebatı arasında yakın zamanda ün kazanacak bazı korsanlar yer alıyordu. Bunlardan biri, Hornigold tarafından kendisine sekiz toplu bir şalopa olan Mary Anne teslim edilen Samuel Bellamy idi. Vurularak ya da asılarak ölmeyen az sayıdaki korsandan biri olan Bellamy, Cape Cod açıklarında patlak veren bir fırtınada tahtalı köyü boyladı. Hornigold’un bir diğer ortağı ise Fransız korsan Olivier La Bouche idi.
Korsan liderleri genellikle birkaç gemiden oluşan bir filoya komuta ederdi ve Hornigold için de durum farklı değildi. Eylül 1717'de Hornigold, mürettebatının henüz ün kazanmamış başka bir üyesini, tarihte daha çok Karasakal olarak bilinen İngiliz Edward Teach'i ikincil kaptanlık konumuna terfi ettirdi. Teach, bir yıl önce Bahamalar'da Hornigold'un korsan çetesine katılmıştı. Hornigold, Teach'e ele geçirilen bir şalopanın komutasını verdi ve ikili, Karayipler'de ve Kuzey Amerika kıyılarında gemilere büyük bir başarıyla saldırmaya devam etti. Birlikte hareket ediyorlardı; yani hangi kaptan tarafından alınırsa alınsın ve iki gemi birbirinden ayrı düşmüş olsa bile, ele geçirilen tüm ganimet eşit olarak paylaşılıyordu. Küba, Bermuda, Karayip adaları ve Kuzey Amerika arasındaki ticaret rotalarında seyreden her türlü gemi yağmalandı; şarap fıçıları ve un varilleri gibi albenisi olmayan ancak değerli kargolara el konuldu.
Hornigold-Teach ortaklığının dikkat çeken ganimetlerinden biri, Afrika'daki çeşitli ticaret merkezlerinden toplanan altın tozu, madeni para, değerli taşlar ve diğer kıymetli mallarla yüklü olan ve Martinik'e doğru ilerleyen Concorde adlı Fransız gemisiydi. Teach, Kasım 1717'de St. Vincent yakınlarında bu gemiye el koydu. Ganimet; Teach, Hornigold ve her ikisinin mürettebatı arasında eşit olarak paylaştırıldı. Teach, yeni korsan gemisini Queen Anne’s Revenge olarak yeniden adlandırdı. Birçok donanma gemisinin ateş gücüne denk olan 40 topla donatılan ve zamanla daha çok tanınacağı unvanıyla Karasakal, bu heybetli gemiyi suç hayatında Hornigold'u geride bırakmak için kullanacaktı. Bu karlı ortaklık daha sonra dostane bir şekilde sona erdi. Karasakal, Kuzey Amerika kıyılarını yağmalamak üzere yelken açarken Hornigold Karayip sularında kaldı. Karasakal nihayetinde Kasım 1718'de Kraliyet Donanması'na ait iki gemiyle girdiği bir savaşta öldürüldü.
Bahamalar'da Kraliyet Affı
Kaptan Hornigold ise bu esnada sunulan kraliyet affı teklifini kabul etmeye karar verdi. Amerikan kolonilerinin doğu kıyısında ve Karayip adalarında görev yapan pek çok vali ve yetkili - ya bizzat bu işin içinde oldukları ya da korsan ganimetleri yasal tüccarlardan mal almaktan çoğu zaman daha ucuza geldiği için - korsanlığa göz yummuş olsa da, devir değişiyordu. 1710'ların sonuna gelindiğinde, Britanya hükümeti ve dürüst tüccarlar, korsanlığın nihayet kökünü kazımaları için koloni valilerine baskı yapmaya başlamıştı. Bu nedenle, Büyük Britanya Kralı I. George (hüküm süresi: 1714-1727), 5 Eylül 1717'de, son derece yıkıcı faaliyetlerinden vazgeçmeye niyetli korsanlar için bir af kararnamesi yayımladı. Hornigold, saygınlığa giden bu kraliyet biletinin haberini Jamaika Valisi Peter Hayward tarafından gönderilen bir gemiden aldı. Hornigold (yazım hataları korunmuş olarak) şu yanıtı gönderdi:
Ekselanslarına haber etmek içündür ki, Kralımız I. George Hazretlerinin af müjdesini bizlere ulaştıran Kaptan Cook ile karşılaşmış bulunmaktayız; işbu affı şükranla kabul eder ve Majestelerine hürmetle yürekten teşekürlerimizi arz ederiz. Tanrı Kıralı Korusun.
(Cordingly, 205)
Hornigold, Temmuz 1718’de Bahamalar’ın yeni atanan Valisi Woodes Rogers’tan (1679-1732) af almayı seçti ve usulünce yeni bir sayfa açacağına söz verdi. Müstehzi bir tecellidir ki, yetkililerin bu politikası Bahamalar özelinde ters tepti; nitekim korsanlık ve korsan ganimetlerinin getirdiği canlı ticaret ortadan kalkınca adalar adeta bir sömürge taşrasına dönüştü ve Rogers’ın kendisi de nihayetinde iflasın eşiğine geldi.
Bir Korsan Avcısı
Hornigold, Vali Rogers'ın kendisini kralın affını kabul etmeyen korsanların peşine düşmekle görevlendirmesi üzerine, dürüst niyetlerini fiilen kanıtlama fırsatını çok geçmeden yakaladı. Hornigold'un ilk hedefi, 1716'dan beri Karayipler'de ve Kuzey Amerika kıyılarında türlü belalar açan İngiliz korsan Charles Vane oldu. Vane, Ağustos 1718'de New Providence limanından kaçarken küstahça valinin gemisine ateş açtığı için Vali Rogers'ın birincil hedefi haline gelmişti. Ne var ki Vane hızlı gemileri tercih etmesiyle biliniyordu ve Hornigold onu yakalayamadı. Vane, nihayet 1720'de gemisinin enkazıyla sonuçlanan bir kazanın ardından yakalanacak ve ertesi yıl asılacaktı.
Hornigold ardından, New Providence'tan yola çıkan üç erzak gemisini yakın zamanda kaçıran korsan John Augur'u (bazen Auger olarak da yazılır) avlamakla görevlendirildi. Augur henüz bir af almıştı; ancak aşikardır ki korsanlığın cazibesine karşı koyamamıştı. Korsanlıktan affedilmiş bir vatandaşa, oradan da tekrar korsanlığa dönmek bağışlanamaz bir günahtı ve Rogers, Augur'u ibretlik bir cezalandırılmaya çarptırmakta kararlıydı. Hornigold bir gemiye komuta ederken, Kaptan Cockram de Augur'u sıkıştırmak üzere başka bir gemiyle yelkene açıldı; Augur, kendisi de Long Island'da karaya oturup gemisi enkaz haline geldikten sonra kolayca ele geçirildi.
Augur ve diğer birkaç korsan, Kaptan Hornigold tarafından New Providence'a geri getirildi ve burada korsanlık suçlamasıyla yargılandı. Duruşma, Rogers tarafından her ne pahasına olursa olsun tüm korsanları yakalama ve adalet önüne çıkarma kararlılığını alenen sergilemek üzere bir gövde gösterisine dönüştürüldü. Etkileyici hakimler kurulu, 9 Aralık 1718'de Nassau'daki Majestelerinin Muhafız Odası'nda toplanan yedi komiserden oluşuyordu. Bizzat Rogers tarafından yürütülen duruşmalarda mahkeme, tanıkların ve sanık konumundaki on adamın ifadelerini dinledi. Aleyhlerindeki ezici delillere rağmen adamların tamamı suçsuz olduklarını iddia etti. Dokuz adam korsanlıktan suçlu bulunurken, John Hipps adındaki bir kişi, korsanların yanında yalnızca baskı ve tehdit altında bulunduğuna mahkemeyi ikna ederek infaz ertelemesi aldı. Suçlu bulunanlar için verilen ceza ise asılarak idamdı.
Ölümü ve Mirası
Augur korsan avının başarıyla sonuçlanması, Hornigold'un 1719 yılında vali tarafından Meksika limanlarıyla ticaret yapmak üzere yeni bir sefere çıkarılmasına vesile oldu. Ne var ki bu yolculuk, Hornigold'un gemisinin bir kayalığa çarpmasıyla felaketle noktalandı. Hornigold, kendilerini ıssız bir adada sürgün bulan küçük bir kazazede grubunun içindeydi. Beş adam bir kano yapıp kaçmayı başarırken, Hornigold adada hayatını kaybetti.
Bartholomew Roberts gibi figürlerle karşılaştırıldığında pek de renkli veya başarılı bir korsan olmamasına rağmen Benjamin Hornigold, en azından Ubisoft’un Assassin’s Creed IV: Black Flag gibi bilgisayar oyunlarında ve Starz’ın Black Sails gibi televizyon dizilerinde bir karakter olarak yer alması sayesinde 21. yüzyılda da kamuoyunun ilgisini çekmeye devam etmiştir.
