Πρώιμη Δυναστική Περίοδος στην Αίγυπτο

Έρανος για τα έξοδα του διακομιστή 2024

Βοηθήστε την αποστολή μας να παρέχουμε δωρεάν ιστορική εκπαίδευση στον κόσμο! Παρακαλούμε κάντε δωρεά και συμβάλλετε στην κάλυψη των εξόδων του διακομιστή μας το 2024. Με την υποστήριξή σας, εκατομμύρια άνθρωποι μαθαίνουν ιστορία εντελώς δωρεάν κάθε μήνα.
$2693 / $18000

ορισμός

Joshua J. Mark
από , μεταφρασμένο από Athanasios Fountoukis
που δημοσιεύτηκε στο 22 January 2016
Διαθέσιμο σε άλλες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά, Περσικό, Ισπανικά
X
Step Pyramid of Saqqara (by Charlesjsharp, CC BY-SA)
Βαθμιδωτή Πυραμίδα της Σακκάρα
Charlesjsharp (CC BY-SA)

Η Πρώιμη Δυναστική Περίοδος στην Αίγυπτο (περ. 3150 - περ. 2613 π.Χ.) είναι η αρχή της ιστορικής εποχής της χώρας κατά την οποία οι περιοχές της Άνω Αιγύπτου και της Κάτω Αιγύπτου ενώθηκαν ως μία χώρα υπό κεντρική κυβέρνηση.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου άρχισε η θεϊκή διακυβέρνηση των βασιλέων και αναπτύχθηκε ένας αναγνωρίσιμος αιγυπτιακός πολιτισμός, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης της γραφής, των τεχνών και των επιστημών. Ο τίτλος "φαραώ" δεν χρησιμοποιούνταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου- οι ηγεμόνες αναφέρονταν ως "βασιλείς" και απευθύνονταν ως "Μεγαλειότατοι". Ο τίτλος `Φαραώ' δεν χρησιμοποιήθηκε μέχρι την περίοδο του Νέου Βασιλείου (περίπου 1570 - περίπου 1069 π.Χ.), όταν η λέξη pero (επίσης per-a-a) άρχισε να χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει τη βασιλική κατοικία και σήμαινε `Μεγάλος Οίκος' ως αναφορά προς το παλάτι του βασιλιά.

Η εποχή αυτή ακολούθησε την Προδυναστική Περίοδο στην αρχαία Αίγυπτο (περ. 6000 - περ. 3150 π.Χ.) και ακολούθησε η περίοδος που είναι γνωστή ως Αρχαίο Βασίλειο (περ. 2613 - 2181 π.Χ.). Αν και οι ημερομηνίες αυτές δεν είναι αυθαίρετες, δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως κάποιου είδους οριοθέτηση η οποία θα υποδήλωνε το τέλος μια εποχής και την αρχή μιας άλλης. Χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στην αποσαφήνιση της μακράς ιστορίας της Αιγύπτου, διαιρώντας την ιστορία της σε τμήματα μίας συνεκτικής ανάπτυξης.

Η γραμμή μεταξύ ορισμένων περιόδων της αρχαίας αιγυπτιακής ιστορίας φαίνεται όντως αρκετά σαφής, ενώ σε άλλες (όπως αυτή μεταξύ της Προδυναστικής και της Πρώιμης Δυναστικής περιόδου) είναι θολή. Όσο πιο πίσω στο χρόνο ταξιδεύει κανείς στην αιγυπτιακή ιστορία τόσο πιο κατά προσέγγιση θα πρέπει να θεωρήσει κάποιος αυτές τις ημερομηνίες. Το ίδιο παράδειγμα, ωστόσο, θα πρέπει να εφαρμοστεί και σε όλη την αιγυπτιακή ιστορία, καθώς οι ίδιοι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι δεν κατέγραφαν την ιστορία τους σύμφωνα με αυτούς τους όρους και οριοθετήσεις- όλα αυτά είναι σύγχρονες κατασκευές.

Η Ενοποίηση της Αιγύπτου και ο Πρώτος Βασιλιάς

Σύμφωνα με τη χρονολογία του Μανέθωνα (3ος αιώνας π.Χ.), ο πρώτος βασιλιάς της Αιγύπτου ήταν ο Μένες, βασιλιάς της Άνω Αιγύπτου, πιθανώς από την πόλη Θίνις (ή Ιερακόπολη), ο οποίος κατέβαλε τις άλλες πόλεις-κράτη γύρω του και στη συνέχεια προχώρησε στην κατάκτηση της Κάτω Αιγύπτου. Το όνομα αυτού του βασιλιά είναι γνωστό κυρίως μέσω γραπτών καταγραφών όπως η χρονολογία του Μανέθωνα και ο κατάλογος των βασιλιάδων του Τορίνο, ωστόσο δεν επιβεβαιώνεται από κανένα εκτεταμένο αρχαιολογικό στοιχείο, με τους μελετητές να πιστεύουν τώρα ότι ο πρώτος βασιλιάς μπορεί να ήταν ένας άνδρας με το όνομα Νάρμερ, ο οποίος ένωσε ειρηνικά την Άνω και την Κάτω Αίγυπτο κάποια στιγμή γύρω στο 3150 π.Χ..

Ο ισχυρισμός αυτός αμφισβητείται λόγω της παλέτας Νάρμερ (αρχαία ενεπίγραφη πλάκα), η οποία απεικονίζει έναν βασιλιά, που αναγνωρίζεται με βεβαιότητα ως Νάρμερ, ως μία στρατιωτική φιγούρα που κατακτά μια περιοχή που είναι σαφώς η Κάτω Αίγυπτος. Ο ιστορικός Marc Van de Mieroop σχολιάζει:

Το ότι η Αίγυπτος δημιουργήθηκε με στρατιωτικά μέσα είναι μια βασική ιδέα που εκφράζεται από την τέχνη της περιόδου. Ένα σημαντικό σύνολο λίθινων αντικειμένων, μεταξύ των οποίων κεφαλές και παλέτες με κεραμιδένιες μακέτες, περιέχουν σκηνές πολέμου και μάχης μεταξύ ανθρώπων, μεταξύ ζώων αλλά και μεταξύ ανθρώπων και ζώων. Ενώ στο παρελθόν οι αιγυπτιολόγοι διάβαζαν τις σκηνές πολέμου κυριολεκτικά ως καταγραφές πραγματικών γεγονότων, σήμερα προτιμούν να τις βλέπουν ως στερεοτυπικές δηλώσεις για τη βασιλεία αλλά και τη νομιμότητα του βασιλιά. (33)

Όσο πολύτιμη και αν τη θεωρούν κάποιοι, αυτή η νέα μέθοδος ερμηνείας των αρχαίων επιγραφών, δεν σημαίνει ότι οι ερμηνείες αυτές είναι ακριβείς. Το επιχείρημα κατά τέτοιων ερμηνειών διερωτάται, για το αν αυτές οι επιγραφές πρέπει να εκλαμβάνονται συμβολικά, ενώ άλλες μεταγενέστερων περιόδων -όπως εκείνες του Μεγάλου Ραμσή στη μάχη του Καντές- εξακολουθούν να διαβάζονται κυριολεκτικά ως ιστορική καταγραφή. Ο Van de Mieroop σχολιάζει περαιτέρω, αναφέροντας: "Αυτή η νέα προσέγγιση καθιστά αδύνατο να χρονολογήσουμε την ενοποίηση της Αιγύπτου ή να την αποδώσουμε σε ένα συγκεκριμένο άτομο με βάση αυτές τις παραστάσεις" (33-34), αλλά σημειώνει ότι, όποια και αν είναι η περίπτωση σχετικά με τον πρώτο ηγεμόνα, "η τέχνη της εποχής δείχνει ότι οι Αιγύπτιοι συνέδεαν την ενοποίηση με τη σύγκρουση" (34). Ο μελετητής Douglas J. Brewer, από την άλλη πλευρά, δεν βλέπει κανένα πρόβλημα στο να ερμηνευτούν συμβολικά οι επιγραφές. Το όνομα "Μένες" σημαίνει "Αυτός που αντέχει" και θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι τίτλος και όχι προσωπικό όνομα, οπότε δεν υπάρχει δυσκολία στο να ταυτιστεί ο πρώτος βασιλιάς ως Νάρμερ "που άντεξε".

Narmer Palette [Two Sides]
Παλέτα Νάρμερ
Unknown Artist (Public Domain)

Το όνομα `Menes' έχει επίσης βρεθεί σε μια ελεφαντοστέινη επιγραφή από τη Νακάντα που σχετίζεται με τον Χορ-Αχά, γεγονός που θα μπορούσε να σημαίνει ότι ο τίτλος μεταβιβάστηκε ή ακόμη κι ότι ο Χορ-Αχά ήταν ο πρώτος βασιλιάς. Ο Brewer σημειώνει ότι αυτές οι αρχαίες επιγραφές, όπως η παλέτα Νάρμερ, διαιωνίζουν "ένα πολιτισμικά αποδεκτό σενάριο και επομένως, θα πρέπει ίσως να θεωρηθούν ως μνημείο που τιμά μια επιτευχθείσα κατάσταση ενότητας παρά να απεικονίζουν την ίδια τη διαδικασία της ενοποίησης" (141). Για μελετητές όπως ο Brewer, τα μέσα με τα οποία επήλθε η ενοποίηση δεν είναι τόσο σημαντικά όσο το ίδιο το γεγονός της ενοποίησης. Οι λεπτομέρειες του γεγονότος, όπως και εκείνες της προέλευσης κάθε έθνους, μπορεί να έχουν εξωραϊστεί σε μεγάλο βαθμό από μεταγενέστερους συγγραφείς. Ο Brewer γράφει:

Πιθανότατα ο Μένες δεν υπήρξε ποτέ, τουλάχιστον ως το άτομο που ήταν υπεύθυνο για όλα τα αποδιδόμενα κατορθώματα. Μάλλον πρόκειται για μια σύνθεση πραγματικών προσώπων των οποίων οι πράξεις καταγράφηκαν μέσω της προφορικής παράδοσης και ταυτίστηκαν ως έργο ενός και μόνο προσώπου, δημιουργώντας έτσι μια κεντρική ηρωική φιγούρα για την ενοποίηση της Αιγύπτου. Όπως και οι προσωπικότητες της Βίβλου, ο Μένες ήταν εν μέρει μυθοπλασία, εν μέρει αλήθεια, και τα χρόνια κάλυψαν την διαχωριστική γραμμή, δημιουργώντας έναν μύθο ενοποίησης. (142)

Η ενοποίηση, υποστηρίζει ο Brewer (και άλλοι), ήταν "πιθανότατα μια αργή διαδικασία που υποκινήθηκε από την οικονομική ανάπτυξη" (142). Η Άνω Αίγυπτος φαίνεται ότι ήταν πιο εύπορη και ο πλούτος της τους επέτρεψε να απορροφήσουν συστηματικά τα εδάφη της Κάτω Αιγύπτου με την πάροδο του χρόνου, καθώς διαπίστωσαν ότι χρειάζονταν περισσότερους πόρους για τον πληθυσμό και το εμπόριο. Είτε ο βασιλιάς που ένωσε τη χώρα ήταν ο Νάρμερ είτε κάποιος με άλλο όνομα, ο βασιλιάς αυτός έθεσε τα θεμέλια για την άνοδο ενός από τους μεγαλύτερους πολιτισμούς του αρχαίου κόσμου.

Ancient Egypt
Αρχαία Αίγυπτος
Jeff Dahl (CC BY-SA)

Η Πρώτη Δυναστεία της Αιγύπτου

Η Πρώτη Δυναστεία της Αιγύπτου (περ. 3150 - περ. 2890 π.Χ.) ιδρύθηκε από τον Μένες/Νάρμερ μετά την ενοποίηση της χώρας. Ο μεγάλος αιγυπτιολόγος Φλίντερς Πέτρι (l. 1853-1942 μ.Χ.) αποδέχθηκε τον Νάρμερ ως τον πρώτο βασιλιά της πρώτης δυναστείας υποστηρίζοντας ότι αυτά τα δύο ονόματα όριζαν έναν άνθρωπο. Ο Flinders Petrie, και άλλοι που τον ακολούθησαν, υποστηρίζουν ότι το αν ο Νάρμερ ένωσε την Αίγυπτο με τη βία θεωρείται άσχετο, καθώς είναι σχεδόν βέβαιο ότι έπρεπε να διατηρήσει το βασίλειο με στρατιωτικά μέσα και αυτό θα δικαιολογούσε την απεικόνισή του σε επιγραφές όπως η παλέτα Νάρμερ.

Ο Φαραω Ναρμερ δρομολογησε μεγαλα οικοδομικα εργα και υπο την κυριαρχια του αυξηθηκε η αστικοποιηση.

Ο Νάρμερ (πιθανότατα από τη Θινίς) παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Νειθχοτέπ της Νακάντα σε μια συμμαχία για να ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ των δύο πόλεων. Ηγήθηκε στρατιωτικών εκστρατειών στην Κάτω Αίγυπτο για να καταστείλει εξεγέρσεις και επέκτεινε την επικράτειά του στη Χαναάν και τη Νουβία. Ξεκίνησε μεγάλα οικοδομικά έργα και υπό την κυριαρχία του αυξήθηκε η αστικοποίηση.

Οι πόλεις της Αιγύπτου δεν έφτασαν ποτέ στο μέγεθος εκείνων της Μεσοποταμίας, ίσως λόγω της αναγνώρισης από τους Αιγυπτίους εκείνων των απειλών που θα δημιουργούσε μια τέτοια ανάπτυξη. Οι πόλεις της Μεσοποταμίας εγκαταλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό λόγω της υπερβολικής χρήσης της γης και της ρύπανσης της παροχής νερού, ενώ οι αιγυπτιακές πόλεις, όπως η Ξόις (για να επιλέξουμε ένα τυχαίο παράδειγμα), υπήρχαν για χιλιετίες. Αν και οι μεταγενέστερες εξελίξεις στην αστική ανάπτυξη εξασφάλισαν τη συνέχιση της λειτουργίας των πόλεων, οι πρώιμες προσπάθειες βασιλέων όπως ο Νάρμερ θα αποτελούσαν το πρότυπο.

Είναι πιθανόν η Νειθχοτέπ να κυβέρνησε μόνη του μετά τον θάνατο του Νάρμερ, αλλά ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι καθόλου αποδεκτός. Ο τάφος της, που ανακαλύφθηκε τον 19ο αιώνα μ.Χ., ήταν εφάμιλλος ενός βασιλιά και υποδήλωνε μια θέση μεγαλύτερη από την απλή σύζυγο ενός μονάρχη. Περαιτέρω απόδειξη για την κυριαρχία της είναι το όνομά της που αναγράφεται σε σεράχια της εποχής, πρακτική που επιτρεπόταν μόνο σε έναν ηγεμόνα και όχι σε μια σύζυγο. Παρόλα αυτά, η βασιλεία της απέχει πολύ από το να παρουσιάζεται με σαφήνεια.

Ο Ναρμέρ πιστεύεται ότι διαδέχθηκε τον γιο του Χορ-Αχά γύρω στο 3100 π.Χ. (αν και ορισμένοι ισχυρίζονται ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο), ο οποίος συνέχισε τη στρατιωτική επέκταση του πατέρα του και αύξησε το εμπόριο. Ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για τη θρησκεία και η έννοια της μεταθανάτιας ζωής και ο τάφος μαστάμπα (ένα σπίτι για τον νεκρό) αναπτύχθηκε κατά τη βασιλεία του. Τον Χορ-Αχά διαδέχθηκε ο γιος του Djer το 3050 π.Χ. περίπου και συνέχισε την ίδια πολιτική με τους προκατόχους του. Ο γιος του, Djet (περίπου 3000 π.Χ.) παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Merneith και, μετά το θάνατό του, πιστεύεται ότι ανέλαβε τον έλεγχο της χώρας. Δεν είναι σαφές αν βασίλευσε ως αντιβασιλέας του νεαρού γιου της Ντεν ή αν κυβέρνησε ως βασίλισσα, αλλά, όπως και να έχει, η βασιλεία της σηματοδοτεί την πρώτη φορά που μια γυναίκα μαρτυρείται ότι κυβέρνησε στην αρχαία Αίγυπτο.

Den
Ντεν
Jaun R. Lazaro (CC BY)

Ο γιος της, Ντεν (περ. 2990 π.Χ.) θεωρείται ο μεγαλύτερος βασιλιάς της Πρώτης Δυναστείας και κυβέρνησε για πενήντα χρόνια. Η φήμη του ως αποτελεσματικού βασιλιά προέρχεται από την ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας, τις στρατιωτικές κατακτήσεις και τη σταθερότητα της βασιλείας του, όπως αποδεικνύεται από τα πολυτελή οικοδομικά έργα και τα περίπλοκα έργα τέχνης. Ο Ντεν είναι ο πρώτος ηγεμόνας που απεικονίζεται φορώντας τα στέμματα της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου, υποδεικνύοντας σαφώς ένα ενωμένο έθνος υπό την εξουσία του. Τον Den ακολούθησαν δύο άλλοι βασιλείς, ο Anedjib και στη συνέχεια ο Semerkhet, οι οποίοι βίωσαν δύσκολες βασιλεύσεις που σημαδεύτηκαν από εξεγέρσεις. Η δυναστεία έληξε με τη βασιλεία του Κάα, οι διάδοχοι του οποίου πολέμησαν για τον θρόνο και υποτάχθηκαν από τον Χοτεπσεχμένγουι που ίδρυσε τη Δεύτερη Δυναστεία.

Δεύτερη Δυναστεία της Αιγύπτου

Η Δεύτερη Δυναστεία (περ. 2890 - περ. 2670 π.Χ.) στιγματίστηκε από εσωτερικές συγκρούσεις και έλλειψη ή σύγχυση καταγραφών. Κανένας από τους ηγεμόνες της Δεύτερης Δυναστείας δεν έχει επαληθεύσιμες ημερομηνίες και πολλά από τα ονόματα των βασιλέων φαίνεται να είναι επαναλήψεις προηγούμενων ηγεμόνων. Ο Χοτεπσεχμένγουι, του οποίου το όνομα σημαίνει "δύο ισχυροί βρίσκονται σε ειρήνη", είναι ένα τέλειο παράδειγμα αυτού του προβλήματος. Θα ήταν λογικό, λόγω του ονόματός του, να έρθει στην εξουσία αφού υπέταξε τους πρίγκιπες που πάλευαν για τον θρόνο μετά τον Κάα, αλλά το όνομά του είναι χαραγμένο στην είσοδο του τάφου του Κάα, πράγμα που σημαίνει ότι, 1. ήταν ο ηγεμόνας ήταν υπεύθυνος για την ταφή του Κάα και, 2. είχε ήδη αυτό το όνομα πριν ξεσπάσει ο πόλεμος για τη διαδοχή.

Το επιχείρημα ότι ο πόλεμος ξεκίνησε αμέσως μετά το θάνατο του Κάα και κατατροπόθηκε γρήγορα από τον Χοτεπσεχμένγουι δεν υποστηρίζεται από τα αρχαιολογικά στοιχεία ούτε από τον αιγυπτιακό πολιτισμό, ο οποίος δεν θα επέτρεπε το σώμα του βασιλιά να βρίσκεται σε αναμονή για να ταφεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι πιθανό ο Χοτεπσεχμένγουι να είχε ήδη προσπαθήσει να επιλύσει τις διαφορές μεταξύ των πριγκίπων πριν από το θάνατο του Κάα, αλλά αυτό είναι απλώς μια εικασία.

Ο Ρανεμπ (Νεμπρα) ηταν ο πρωτος βασιλιας που συνεδεσε το ονομα του με αυτό των θεων και καθιερωσε ετσι τη σχεση μεταξυ του βασιλια και του θεϊκου.

Ακόμα κι έτσι, ο Χοτεπσεχμένγουι πιστώνεται ότι έφερε την ειρήνη στην Αίγυπτο μετά την άνοδό του στο θρόνο- αν και η ειρήνη αυτή ήταν βραχύβια. Η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από αναταραχές και εξεγέρσεις. Τον ακολούθησε ο Ρανέμπ (επίσης γνωστός ως Νέμπρα), ο οποίος ήταν ο πρώτος που συνέδεσε το όνομά του με εκείνο των θεών και καθιέρωσε έτσι τη σχέση μεταξύ του βασιλιά και του θεϊκού.

Ο διάδοχός του, ο Nynetjer και ο επόμενος, ο Senedji, συνέχισαν να ασχολούνται με τα πολιτικά προβλήματα του "έθνους" και ελάχιστα άλλα είναι γνωστά γι' αυτούς. Τον Senedji διαδέχτηκε ο Πέριμπσεν (επίσης γνωστός ως Σετ-Πέριμπσεν), ο οποίος αποτελεί μια φιγούρα που προκαλεί κάποια διαμάχη μεταξύ των μελετητών.

Ο Πέριμπσεν είναι ο πρώτος βασιλιάς που διαχωρίζει τη θέση του από τη λατρεία του Ώρου και ασπάζεται τη λατρεία του Σετ. Αυτό είναι σημαντικό διότι, στην αιγυπτιακή θρησκεία, ο Ώρος ο νεότερος ήταν ο γιος του μεγάλου θεού Όσιρι που νίκησε τον Σετ για να φέρει την αρμονία στον κόσμο. Καθώς η αρμονική ισορροπία αποτελούσε σημαντική αξία για τους αρχαίους Αιγυπτίους, φαίνεται περίεργο ότι ένας βασιλιάς θα αποφάσιζε να ευθυγραμμιστεί με τις δυνάμεις που συνδέονται με το χάος. Δεν υπάρχει ικανοποιητική απάντηση στο γιατί ο Πέριμπσεν επέλεξε να κάνει κάτι τέτοιο. Οι πρώτοι μελετητές πίστευαν ότι ήταν ο πρώτος μονοθεϊστής που ανακήρυξε τον Σετ ως τον μοναδικό θεό, αλλά αυτό έχει διαψευστεί από τα στοιχεία για τη λατρεία πολλών θεών κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Καθώς το όνομά του είναι καταγεγραμμένο μόνο στην Άνω Αίγυπτο, υπάρχει επίσης η θεωρία ότι επέλεξε να ευθυγραμμιστεί με τον Σετ για πολιτικούς λόγους- για να αποστασιοποιηθεί από τη λατρεία του Ώρου της Κάτω Αιγύπτου.

Όποιος και αν είναι ο λόγος, θεωρείται καλός βασιλιάς, καθώς το εμπόριο, η οικονομία, η θρησκευτική πρακτική και οι τέχνες άκμασαν υπό τη βασιλεία του. Η πρώτη πλήρης πρόταση που γράφτηκε στην αρχαία Αίγυπτο βρέθηκε στον τάφο του και έχει ως εξής: "Ο χρυσός, αυτός του Όμβου, ενοποίησε και παρέδωσε τα δύο βασίλεια στον γιο του, τον βασιλιά της Κάτω και της Άνω Αιγύπτου, τον Πέριμπσεν", που σημαίνει ότι ο Σετ (αυτός του Όμβου) είχε ευλογήσει την εξουσία του Πέριμπσεν. Η φράση δείχνει επίσης ότι η Αίγυπτος ήταν ενωμένη υπό τη βασιλεία του Πέριμπσεν και ο ισχυρισμός ότι ευθυγραμμίστηκε με τον Σετ για να απομακρυνθεί από τη λατρεία του Ώρου της Κάτω Αιγύπτου δεν ευσταθεί.

Seal of Peribsen
Σφραγίδα του Πέριμπσεν
Udimu (CC BY-SA)

Τον Πέριμπσεν διαδέχθηκε ο Χασεχίμγουι, πιθανώς ο γιος του, ο οποίος συνέχισε τα οικοδομικά έργα των προκατόχων του και θεωρείται ότι έθεσε και πάλι τις δύο περιοχές της Αιγύπτου υπό κεντρική κυριαρχία ή, τουλάχιστον, ενίσχυσε την ενοποίηση. Είναι περισσότερο γνωστός για τα μνημεία του στην Ιερακόνπολη και την Άβυδο και ως πατέρας του φαραώ Ζοσέρ.

Τρίτη Δυναστεία της Αιγύπτου

Η βαθμιδωτή πυραμίδα του Ζοσέρ στη Σακκάρα είναι η πρώτη γνωστή πυραμίδα που χτίστηκε στην Αίγυπτο. Η Τρίτη Δυναστεία έχει παραδοσιακά συνδεθεί με την Τέταρτη και την περίοδο που είναι γνωστή ως Αρχαίο Βασίλειο λόγω της σύνδεσής της με τις πρώτες πυραμίδες. Πρόσφατες μελέτες, ωστόσο, την τοποθετούν στο τέλος της Πρώιμης Δυναστικής Περιόδου λόγω της μεγαλύτερης ομοιότητας στον πολιτισμό και την τεχνολογία με την προηγούμενη περίοδο από ό,τι με την τελευταία.

Ο τάφος μασταμπά αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της Πρώτης Δυναστείας και η βαθμιδωτή πυραμίδα στη Σακάρα είναι μια περίτεχνη, "στοιβαγμένη" με μασταμπά, όχι μια πραγματική πυραμίδα όπως αυτές που βρέθηκαν στη Γκίζα. Η πυραμίδα του Ζοσέρ, ακόμη και έτσι, είναι ένα αριστούργημα της τεχνολογίας. Σχεδιασμένη από τον βεζίρη Ιμχοτέπ, η πυραμίδα δημιουργήθηκε ως το αιώνιο σπίτι του βασιλιά και οι μεταγενέστερες πυραμίδες θα ακολουθούσαν το βασικό της σχέδιο.

Η βασιλεια του Ζοσερ εφερε τη σταθεροτητα που ηταν απαραιτητη για μεγαλα οικοδομικα εργα και την αναπτυξη των τεχνων.

Ο Ζοσέρ (περ. 2670 π.Χ.) έχτισε τόσα πολλά μνημεία που οι μελετητές θεωρούν από καιρό ότι η βασιλεία του διήρκεσε τουλάχιστον 30 χρόνια, αλλά, πιθανότατα, κυβέρνησε κοντά στα 20. Ξεκίνησε στρατιωτικές εκστρατείες στο Σινά και διατήρησε τη συνοχή της Αιγύπτου, με αποτέλεσμα τη σταθερότητα που ήταν απαραίτητη για την διεκπεραίωση των οικοδομικών του έργων αλλά και την ανάπτυξη των τεχνών.

Τον διαδέχτηκε ο Σεκχεμκέτ, τον οποίο ακολούθησε ο Χάμπα, και οι δύο από τους οποίους έχτισαν επίσης πυραμίδες, την Ταφική Πυραμίδα και την Πυραμίδα Στρώματος, καθώς και άλλα μνημεία. Η Τρίτη Δυναστεία τελειώνει με τη βασιλεία του Χούνι (περ. 2630 - 2613 π.Χ.) για τον οποίο ελάχιστα είναι γνωστά. Μετά το θάνατό του, τον διαδέχθηκε ο Σνέφρου, ο οποίος ίδρυσε την Τέταρτη Δυναστεία, με την οποία αρχίζει η περίοδος που είναι γνωστή ως Αρχαίο Βασίλειο.

Κληρονομιά

Η Πρώιμη Δυναστική Περίοδος στην Αίγυπτο ήταν μια εποχή επαναστατικών εξελίξεων στον πολιτισμό. Δημιουργήθηκε το ημερολόγιο, αναπτύχθηκε η γραφή, οι γνώσεις των επιστημών, των τεχνών και της γεωργίας προόδευσαν, όπως και το είδος της τεχνολογίας που απαιτούνταν για την κατασκευή μνημείων όπως η Βαθμιδωτή Πυραμίδα. Εξίσου σημαντικό είναι ότι αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό η θρησκευτική ευαισθησία- μια αξία που θα διαμόρφωνε την υπόλοιπη ιστορία της Αιγύπτου. Η έννοια του ma'at, της αρμονίας, εκτιμήθηκε ευρέως κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και άρχισε να αναπτύσσεται η κατανόηση ότι η ζωή στη γη ήταν μόνο ένα μέρος ενός αιώνιου ταξιδιού.

Αυτή η κατανόηση, η οποία ήταν δυνατή μόνο για έναν λαό που ζούσε κάτω από μια σταθερή κυβέρνηση και δεν χρειαζόταν να ανησυχεί για την προσωπική του ασφάλεια ή τα προς το ζην, οδήγησε, σύμφωνα με τον ιστορικό Bunson, "σε μια αναδυόμενη αίσθηση του "άλλου" στον κόσμο, στην έννοια της αιωνιότητας και των πνευματικών αξιών. Οι Αιγύπτιοι διδάχθηκαν ότι ήταν πραγματικά ένα με το θείο και με το σύμπαν" (78). Η αιγυπτιακή πίστη στην αιώνια ζωή κάθε ζωντανού οργανισμού θα γίνει το καθοριστικό χαρακτηριστικό του πολιτισμού τους και θα διαμορφώσει κάθε μνημείο, ναό και κτίριο που θα δημιουργήσουν- κυρίως τις μεγάλες πυραμίδες που έχουν γίνει συνώνυμο της Αιγύπτου.

Βιβλιογραφία

Η Εγκυκλοπαίδεια Παγκόσμιας Ιστορίας είναι συνεργάτης της Amazon και κερδίζει προμήθεια για τις αγορές βιβλίων που πληρούν τις προϋποθέσεις.

σχετικά με το μεταφραστή

Athanasios Fountoukis
Ένας ιστορικός, ο οποίος απέκτησε πτυχίου στην Ιστορία και Εθνολογία στην Ελλάδα και μεταπτυχιακό στην Αρχαία Ιστορία στην Ολλανδία. Βρίσκει ενδιαφέρουσα την ιστορία των ναυτιλιακών και νομαδικών κουλτουρών.

σχετικά με το συγγραφέα

Joshua J. Mark
Ανεξάρτητος συγγραφέας και πρώην καθηγητής Φιλοσοφίας μερικής απασχόλησης στο Marist College της Ν. Υόρκης. Ο Joshua J. Mark έχει ζήσει στην Ελλάδα και τη Γερμανία και έχει ταξιδέψει εκτενώς στην Αίγυπτο. Έχει διδάξει ιστορία, έκθεση, λογοτεχνία, και φιλοσοφία σε πανεπιστημιακό επίπεδο.

Αναφέρετε αυτή την εργασία

Στυλ APA

Mark, J. J. (2016, January 22). Πρώιμη Δυναστική Περίοδος στην Αίγυπτο [Early Dynastic Period In Egypt]. (A. Fountoukis, Μεταφραστής). World History Encyclopedia. Ανακτήθηκε από https://www.worldhistory.org/trans/el/1-76/

Στυλ Σικάγο

Mark, Joshua J.. "Πρώιμη Δυναστική Περίοδος στην Αίγυπτο." Μεταφράστηκε από Athanasios Fountoukis. World History Encyclopedia. Τελευταία τροποποίηση January 22, 2016. https://www.worldhistory.org/trans/el/1-76/.

Στυλ MLA

Mark, Joshua J.. "Πρώιμη Δυναστική Περίοδος στην Αίγυπτο." Μεταφράστηκε από Athanasios Fountoukis. World History Encyclopedia. World History Encyclopedia, 22 Jan 2016. Ιστοσελίδα. 17 Jul 2024.