Блізкі Усход традыцыйна разглядаецца старажытнымі гісторыкамі і археолагамі як рэгіён паўднёва-заходняй Азіі, у прыватнасці, вобласць, акружаная Міжземным морам, Чорным морам, Каспійскім морам, Чырвоным морам і Персідскім/Аравійскім залівам. У наш час гэты рэгіён уключае такія краіны, як Ізраіль/Палестына, Ліван, Сірыя, Турцыя, Іарданія, Ірак і заходні Іран. Некаторыя навукоўцы таксама ўключаюць Кіпр і Закаўказзе (Грузія, Арменія, Азербайджан) у сваё вызначэнне Блізкага Усходу, хоць іх, верагодна, варта разглядаць як «Усходняе Міжземнамор'е» і «Каўказ» адпаведна. Хаця Егіпет, безумоўна, важная краіна з пункту гледжання старажытнай гісторыі Блізкага Усходу, ён часта выключаецца з традыцыйных вызначэнняў Блізкага Усходу. Для сучасных палітолагаў і журналістаў тэрмін «Блізкі Усход» выкарыстоўваецца для абазначэння адной і той жа геаграфічнай тэрыторыі. Блізкі Усход звычайна разглядаецца як «калыска цывілізацыі», таму што многія з першых вех развіцця чалавецтва, напрыклад, самая ранняя сельская гаспадарка, пісьменства і гарады, узніклі менавіта ў гэтым рэгіёне.
Гэты пераклад заснаваны на папярэдняй версіі азначэння. Калі вам патрэбен пераклад бягучага азначэння, звяжыцеся з намі.
