Fenike dili, İbranice ile yakından ilişkili bir Kenan dilidir. Kenan dili hakkında çok az şey bilinmektedir; bilinenler, Kenan krallarının Firavun III. Amenhotep (MÖ 1402 - 1364) ve Akhenaton’a (MÖ 1364 - 1347) yazdığı El-Amarna mektuplarından toplanmıştır. Fenike dili, kültürü ve yazısının, uzun süre Fenike’yi kontrol eden Mısır’dan güçlü bir şekilde etkilendiği görülmektedir; Byblos kralı Rib-Adda, bir mektubunda bunu firavuna itiraf etmektedir.
Mısır ve Çivi Yazısı Etkisi
Fenike dili hakkındaki bilgilerimiz, günümüze ulaşan az sayıdaki Fenikece yazılı metne dayanır. MÖ yaklaşık 1000’den önce, Fenike dili Mezopotamya genelinde yaygın olan çivi yazısı sembolleri kullanılarak yazılıyordu. Byblos’ta bulunan Fenike alfabesinin ilk işaretleri ise çivi yazısından değil, açıkça Mısır hiyerogliflerinden türemiştir. 22 Fenike harfi, MÖ 12. yüzyılın sonunda standartlaşan Mısır hiyeroglif sembollerinin basitleştirilmiş şekilleridir. İbranice ve Arapça gibi, Fenike dili de sağdan sola doğru yazılırdı ve sesli harfler kullanılmazdı (bu da Fenike yazısını çözmeyi daha da zorlaştırır).
İbranice ile Benzerlikleri
MÖ 1000 yılına gelindiğinde, Fenikece ve İbranice, Kenan’da konuşulan Aramice’den farklılaşmıştı. Örneğin, Fenikece ve İbranice’de belirli ismi göstermek için "ha-" öneki kullanılırken, Aramice’de "-a" soneki kullanılır. Birinci tekil şahıs zamiri Fenikece ve İbranice’de "ānōkī" iken, Aramice’de (modern Arapça’da olduğu gibi) "anā"dır. "Oğul" kelimesi Aramice’de "bar" iken, Fenikece ve İbranice’de "ben"dir. Ancak İbranice ve Fenikece arasında da farklar vardır: Örneğin, "olmak" ve "yapmak" fiilleri farklıdır ve İbranice’de uzun "a" sesi Fenikece’de "o" olarak telaffuz edilir.
Evrim
Fenike yazı sistemi, bir alfabe olması nedeniyle basit ve öğrenmesi kolaydır; ayrıca çivi yazısı veya hiyerogliflerin aksine diğer dillere uyarlanması da oldukça kolaydır. MÖ 9. yüzyılda Aramiler, Fenike alfabesini benimsemiş, baştaki "alef" ve uzun sesli harfler için semboller eklemişlerdir. Bu Aramice alfabe, sonunda modern Arap alfabesine dönüşmüştür. MÖ 8. yüzyıla gelindiğinde, muhtemelen Fenikeli olmayan yazarlar tarafından yazılan Fenike alfabesiyle yazılmış metinler, Küçük Asya’nın güneyindeki Kilikya ve kuzey Suriye’de ortaya çıkmıştır. Sonunda, Levant ile yakın ticari ilişkileri olan Yunanlılar Fenike alfabesini benimsemiş, sesli harfler eklemiş ve böylece Yunan alfabesini yaratmışlardır; bu alfabe de modern Latin alfabemizin temelini oluşturur.
