I. Aleksandros Balas, MÖ 152'den MÖ 145'e kadar hüküm süren bir Seleukos kralıydı. Seleukos kralı I. Demetrios Soter (MÖ 162-150) kibiri ve sarhoşluğu nedeniyle giderek daha fazla gözden düşerken; Pergamon veya Mısır gibi rakip krallıkların ona karşı bir ayaklanma çıkarması oldukça kolay bir görev haline gelmiştir. Bir rakip bulunmadığından, Demetrios'un amcası IV. Antiohos Epifanis'in çocukları oldukları iddia edilen biri erkek diğeri kız iki genç bulunmuştur. Erkek çocuk, Seleukos krallığının meşru varisi olarak Roma Senatosu’na takdim edilmiştir. Senato, yeni varisin krallık üzerinde hak iddia etmesine izin veren bir senatus consultum (senato kararı) çıkarmıştır (Polybius, XXXIII, 18, 6-14); ancak bu iddiayı güçlendirmek adına başka hiçbir adım atmamıştır.
Aleksandros - ki bu kişi oydu - Fenike kıyısındaki Ptolemais-Ake'ye çıktı. Kendisine Pergamon Kralı II. Attalos ve Kapadokya Kralı IV. Ariarathes yardım ve destek sağlamaktaydı. Ancak en güçlü destek Mısır Kralı VI. Ptolemaios Philometor’dan gelmiştir. Ptolemaios sadece askeri destek sunmakla kalmamış, aynı zamanda kızı Kleopatra Thea’yı Aleksandros Balas ile evlendirmiştir. Aleksandros, Yahudi isyancıların desteğini kazanmak ve Antakya'ya ilerlemek için elinden geleni yapmıştır. Bir çivi yazılı tablete göre, kendisi ile I. Demetrios arasındaki nihai savaş muhtemelen MÖ 150 yılının Haziran veya Temmuz ayları civarında gerçekleşmiştir.
Suriye'nin tartışmasız hükümdarı olduktan sonra (bazı modern yazarlara göre, VI. Ptolemaios'un desteğinin tam anlamıyla devreye girdiği ve kraliyet düğününün kutlandığı an budur), Aleksandros muhtemelen kraliyet görevlerini ihmal ederek haz dolu, rahat bir hayat sürmeye başlamıştır. Mezopotamya'nın Part hükümdarları Arşaklılara kaybediliş tarihi MÖ 155 ile MÖ 140 yılları arasına yerleştirilebilir (bu konu modern tarihçiler arasında oldukça tartışmalıdır). Bununla birlikte, Medya'nın MÖ 148 civarında kaybedildiği ve Elymais Kralı Kamnaskires'in MÖ 147 civarında Susa'yı ele geçirdiği neredeyse kesindir.
MÖ 147 yılında, I. Demetrios'un oğlu (yakında Nikator, yani 'Zafer Kazanan' unvanıyla anılacak olan) II. Demetrios, taht üzerinde hak iddia etmek için Kilikya'ya çıkmıştır. Kayınpederi, Aleksandros'a yardım etmek için bölgeye yetişmiş; ancak bilinmeyen bir nedenden ötürü, Aleksandros Ptolemais şehrinde ona suikast düzenlemeye kalkışmıştır. VI. Ptolemaios basitçe saf değiştirirken; bu sırada Asi Nehri kıyısındaki başkent Antakya halkı ayaklanarak tacı Ptolemaios’a teklif etmiş, fakat kendisi bu teklifi reddedecek kadar bilgece davranarak vatandaşları II. Demetrios’u desteklemeye ikna etmiştir.
Nihai savaş Suriye'de, Oinoparas Nehri kıyısında gerçekleşmiştir. Aleksandros yenilip kaçmış; ancak Ptolemaios ağır yaralanarak kısa süre sonra ölmüştür. Eski kral için de son yaklaşmış; sığındığı bir Arap şeyhi tarafından suikasta kurban gitmiştir.
I. Aleksandros Balas'ın gerçekten de IV. Antiohos'un 'kaybolup sonradan bulunan oğlu' olup olmadığı belirsizdir. Seleukos soyundan gelsin ya da gelmesin; o, Seleukos İmparatorluğu tarihinin son yüzyılı için tipik bir figürdür. O; yabancı güçlerce desteklenen bir taht gaspçısıdır ve krallığını bir maceracı olarak ele geçirmiştir. Tahtını bir başka hanedan varisine kaptırmıştır ( ki bu durum, Yahudi isyancılara, desteklerini iki rakip Seleukos kralı arasında açık artırmaya çıkarma fırsatı vermiş; böylece isyancılar bazı yeni ayrıcalıklar kazanırken eski haklarını da tescil ettirmişlerdir). Athenaeus’ta korunan bazı belirsiz rivayetlere göre; (diğer Seleukos krallarının aksine) pek kültürlü biri değilmiş ancak sporu severmiş ve (söylendiğine göre) yakışıklı bir gençmiş.
Tam kraliyet adı Alexander Theopator Euergetes'tir ("İlahi bir babadan gelen, hayırsever" anlamına gelir); Balas ise (krallığın resmi sikkelerinde hiçbir zaman yer almamıştır) Justinus XXXV, 1, 6-7'ye göre onun asıl ismi olabilir.
