Shays İsyanı

Sunucu Maliyetleri Bağış Kampanyası 2024

Dünyaya ücretsiz tarih eğitimi sağlama misyonumuza yardımcı olun! Lütfen bağış yapın ve 2024 yılında sunucu maliyetlerimizin karşılanmasına katkıda bulunun. Desteğinizle her ay milyonlarca insan tarihi tamamen ücretsiz olarak öğreniyor.
$2369 / $18000

Tanım

Harrison W. Mark
tarafından yazıldı, Onur E. Karabacak tarafından çevrildi
27 Haziran 2024 tarihinde yayınlandı
Diğer dillerde mevcut: İngilizce
X
Assault on the Springfield Armory, January 1787 (by C. Kendrick, Public Domain)
Springfield Cephaneliğine Saldırı, Ocak 1787
C. Kendrick (Public Domain)

Shays İsyanı (1786-87), Massachusetts'in batı ve orta kesimlerinde kırsal çiftçiler tarafından başlatılan silahlı bir ayaklanmaydı. Bu ayaklanma, eyalet hükümetinin borç krizine verdiği tepkilerin popüler olmaması nedeniyle patlak verdi. İsyan, isyancıların, bazı bilim insanları tarafından "Shaysciler" olarak adlandırılan, Springfield, Massachusetts'teki federal bir cephaneliğe başarısız bir saldırı düzenlemeleriyle doruk noktasına ulaştı ve sonuçta isyan sona erdi.

İsyan, bir ekonomik kriz sırasında patlak verdi ve büyük ölçüde New England kırsal çiftçileri ile kıyı ticaret eliti arasındaki bir çekişmenin sonucuydu; çiftçiler, New England perakendecilerine ve tüccarlarına olan borçlarını ödeyemediklerinde, alacaklıları sert yasal işlemler başlatarak genellikle çiftçilerin mallarını kaybetmelerine veya borçlu hapishanesine atılmalarına neden oldu. Çiftçiler bu yargılamaları adaletsiz buldular ve 1786 sonbaharında Massachusetts'in çeşitli kasabalarındaki adliye binalarını kuşatarak mahkeme işlemlerini durdurmaya çalıştılar. Massachusetts hükümeti sert bir Ayaklanma Yasası uygulayarak ve özel bir ordu toplayarak yanıt verdiğinde, protestocular şiddete başvurdu. Amerikan Bağımsızlık Savaşı gazisi Daniel Shays (isyanın isim babası) ve diğerlerinin liderliğinde, isyancılar Springfield Cephaneliği'ni kuşatarak içindeki silahları Boston'a saldırmak için kullanmayı planladılar.

Ancak Shaysciler, 25 Ocak 1787'de cephaneliğe saldırdıklarında püskürtüldüler. İsyancılar daha sonra General Benjamin Lincoln komutasındaki özel ordu tarafından dağıtıldı ve isyan kısa süre sonra sona erdi. Shays İsyanı, Amerika Birleşik Devletleri'nin merkezî hükümetinin yetersizliğini vurguladı; Konfederasyon Maddeleri uyarınca federal birlikler gönderemeyen veya ayaklanmayı durdurmak için müdahale edemeyen bir hükümetti. İsyan, birçok Amerikalının daha güçlü bir merkezî hükümetin gerekli olduğunu fark etmesine yol açtı ve ABD Anayasası'nın hazırlanması ve onaylanmasını etkiledi.

Borç Krizi

Tarihçi David P. Szatmary'nin belirttiği gibi, 18. yüzyılın New England'ı, 'kırsal gelenek' ve 'ticari genişleme' unsurlarının bir arada bulunduğu ve yavaş yavaş birbirleriyle çatıştığı bir toplumdu. New Englandlıların büyük çoğunluğu, kırsal topluluklarda yaşayan ve genellikle üzerinde çalıştıkları toprağa sahip olan yeoman çiftçiler veya tarım işçileri olarak bu ilk kategoride yer alıyordu. Bu çiftçiler, kendi ürünleriyle geçimlerini sağlayarak bir geçim yaşamı sürüyorlardı. Piyasadan bir şeyler almaları gerektiğinde -örneğin ayakkabı veya ilaç- genellikle fazla mahsullerle ödeme yaparlardı, çünkü nakit para kıttı. Hasat mevsimi kötü geçtiğinde ve çiftçilerin fazla mahsulü olmadığında, perakendeciler genellikle bir sonraki hasat mevsiminde geri ödeyeceklerine güvenerek çiftçilere bir kredi limiti tanırlardı.

AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ SAVAŞ SONRASI BİR EKONOMİK BUHRAN YAŞIYORDU VE GÜVENİLİR BİR ULUSAL PARA BİRİMİNE SAHİP DEĞİLDİ.

Aynı zamanda, Massachusetts'in kıyı kasabalarında ve Connecticut Nehri Vadisi'nde gelişen ticari bir ekonomi gelişiyordu ve bu ekonomi tüccarlar tarafından yürütülen ticarete dayanıyordu. Bu ticaret sınıfı, New England'da siyasete hâkimdi ve dolayısıyla güçlü bir çıkar grubuydu; aslında, bu tüccarların şikayetleri kısmen New England kolonilerini Amerikan Devrimi'ne giden yola sokmuştu. Bu tüccarlar, iş bağlantılarıyla İngiltere ve Batı Hint Adaları ile ticaret yaparak servetlerini kazanmışlardı ve kereste ve rom gibi malları ihraç ederek çeşitli mallar karşılığında ticaret yapıyorlardı. Yeoman çiftçiler gibi, tüccarların da ellerinde fazla nakit para yoktu ve işleri denizaşırı iş ortaklarının kendilerine uzattığı kredi limitleriyle yürütmeye alışmışlardı.

1783'te Amerikan Bağımsızlık Savaşı sona erdiğinde, New England tüccarları, savaş öncesi iş bağlantılarıyla İngiltere ve Fransa ile ticareti sürdürmeye hevesliydiler. Ancak bir sorun vardı; Amerika Birleşik Devletleri, savaş sonrası bir ekonomik buhran yaşıyordu ve güvenilir bir ulusal para birimi yoktu, bu da İngiliz tüccarların New England'lı iş ortaklarına yeni kredi limitleri uzatma konusunda temkinli olmalarına neden oluyordu. İngiliz tüccarlar, gelecekteki tüm iş anlaşmalarının tamamen nakit para üzerinden yapılmasını ve tüm geçmiş borçların hemen ödenmesini talep ediyorlardı. New England tüccarları bu talepler karşısında şaşkına dönmüşlerdi ancak İngiltere, onların tek mümkün olan denizaşırı pazarlardan biri olduğundan, bu talepleri kabul etmek zorunda kaldılar.

New England tüccarları, denizaşırı iş ortaklarının talep ettiği nakit paraya sahip değildi; örneğin, 1786'da Boston tüccarlarının topluca 80.000 £ borcu vardı ancak aralarında 25.000 £'dan az nakit paraya sahiptiler. Ticaretin yeniden başlaması için gereken madeni parayı toplamak amacıyla, tüccarlar New England'ın kırsal pazar kasabalarındaki dükkân sahiplerinden alacaklarını tahsil etmeye karar verdiler. Ancak, dükkân sahipleri de tüccarlar kadar nakit sıkıntısı çekiyordu ve kendi müşterilerinden, çoğunlukla yeoman çiftçilerden, borçlarını ödemelerini talep etmek zorunda kaldılar. Bu kredi krizinin yükü, bu nedenle, bu borç hiyerarşisinin en altında bulunan ve borçlarını aşağıya devredemeyen çiftçilerin omuzlarına bindi. Çiftçiler borçlarını fazla mahsullerle ödemeye çalıştıklarında, yalnızca nakit paranın kabul edileceğini öğrenince hayal kırıklığına uğradılar. Bu, New England eyalet hükümetlerinin kendi savaş borçlarını ödemek için zaten yüksek vergiler uyguladığı bir dönemde, kırsal nüfus üzerinde ekstra bir mali yük oluşturdu.

Büyüyen Huzursuzluk

Çiftçiler, tüccar sınıfı ve hükümet yetkilileri tarafından kendilerine uygulanan sert mali talepleri karşılayamayınca, alacaklıları yasal yollara başvurdu. 1784 ile 1786 arasında, Hampshire County, Massachusetts, 2.977 borç davası açtı, bu 1770-72 dönemine göre %262'lik bir artıştı. Worcester County, Massachusetts, 1784-86 döneminde 4.789 borç davası gördü, 1770-1772 arasında sadece 1.200 olan davaya kıyasla (Szatmary, 29). Bu davaların çoğunda sanıklar, yoksul kırsal çiftçilerdi. 1786 yılına gelindiğinde, uygulama o kadar yaygınlaşmıştı ki, Vermont Valisi Thomas Chittenden, "davalara giriş ücretlerini ödemek için bile yeterli para yok, borçlardan bahsetmiyorum bile" diye gözlemledi (Szatmary, 30).

Shaysites Take Down a Tax Collector
Shaycılar bir vergi tahsildarını deviriyor.
Wmpetro (CC BY-SA)

Bu davaları kaybeden çiftçiler, genellikle mülklerinin ilçe şerifleri tarafından haczedilmesine ve açık artırmada satılmasına maruz kaldılar. Potansiyel alıcıların elinde fazla nakit para olmadığı için mülkler genellikle piyasa değerlerinin bir kısmına satılıyordu. Bu mülk hacizleri çiftçileri öfkelendirdi ve korkuttu; topraklarını kaybetmenin, onları feodal köylüler gibi toprak ağalarına bağımlı hale getireceğinden korkuyorlardı. "Komşularından birinin bir koleksiyoncu tarafından haciz edilip, bir domuz veya tayının vergilerini ödemek için götürülmesini görmek, onları son derece rahatsız ediyor" diye yazdı Independent Chronicle'a bir katılımcı (Szatmary, 33).

Mülkleri haczedildikten sonra borçlarını ödeyemeyenler, borçlu hapishanesi gibi korkunç bir olasılıkla karşı karşıya kaldılar. O dönemde New England hapishaneleri sağlıksız ve sıkışıktı ve mahkumlar genellikle yeterli yiyecek alamıyordu; Hampshire County'de, 1784-1786 yılları arasında küçük borçları olan 73 kişi borçlu hapishanesine mahkum edilirken, Worcester County aynı dönemde borçlarını ödeyemediği için 145 kişiyi mahkum etti (Szatmary, 35).

Dilekçeler ve Protestolar

Kırsal çiftçilerin, karşılayamayacakları borçları nedeniyle mülklerinin haczedilmesi ve hapse atılması ihtimali, birçok New Englandlıya Devrim'in ilkelerine aykırı gibi geliyordu; sonuçta, haksız vergiler ve keyfi hapse atılma korkusu, Amerika Birleşik Devletleri'nin bağımsızlık ilan etmesine neden olan başlıca etkenlerden ikisiydi. 1780'lerin ortalarında, borç krizi patlak verdiğinde, Massachusetts'in dört bir yanından 73 kasaba Boston'a dilekçeler göndererek iki koruyucu yasama talebinde bulundular: İlki, çiftçilerin borçlarını daha kolay ödeyebilmelerini sağlayacak ancak para birimini değersizleştirecek olan devlet tarafından çıkarılan kâğıt para biriminin oluşturulmasıydı. İkinci talep ise, mal ve hizmetler için nakit para kadar mal karşılığında ödeme yapma hakkını garanti eden yasal düzenlemelerin yapılmasıydı.

Her iki öneri de kıyı tüccarlarının ekonomik büyümesini tehdit ediyordu ve Massachusetts Genel Mahkemesi'ne baskı yaparak bu önerilerin geniş çoğunlukla reddedilmesine neden oldular; Kasım 1785'te Genel Mahkeme her iki öneriyi de geniş oy farkıyla reddetti ancak çiftçilerin mali sıkıntılarına alternatif bir çözüm sunmadı. Başka seçenekleri kalmayan birçok yeoman çiftçi silahlanmaya başladı; Massachusetts, Attleboro'dan bir çiftçi olan George Brock, Massachusetts Genel Mahkemesi'nin yeoman çiftçilere "hainler, kışkırtıcılar, aşağılık yaratıklar" gibi davrandığını ve yöneticilerimizin şu anki kötü yönetimine cesaret edenlerin kovuşturulmakla tehdit edildiğini" yazarak öfkesini dile getirdi (Szatmary, 57). Durum yakında iyileşmezse, Brock, yeoman çiftçilerin "bizi köleleştirmeye ve ezmeye çalışan tüm memurların çıkarılması gerektiği" sonucuna varacağı uyarısında bulundu (Szatmary, 57).

Governor James Bowdoin of Massachusetts
Massachusetts Valisi James Bowdion
Robert Feke (Public Domain)

29 Ağustos 1786'da, Shays İsyanı olarak bilinen ayaklanma, Massachusetts'in Northampton şehrinde Yargıtay Mahkemesi'ni kuşatan yaklaşık 1,500 kişinin mahkeme işlemlerini durdurmasıyla başladı. Protestocular, Kuzey Karolina'da yirmi yıl önce patlak veren benzer Regülatör Hareketi'ne atıfta bulunarak kendilerine 'Regülatörler' adını verdi ve mallarına ve özgürlüklerine zarar veren baskıcı yargı süreçlerine son verilmesini talep etti. 5 Eylül'de, 300 Regülatör, Worcester, Massachusetts'teki borçlu mahkemesini kuşattı. Vali Bowdoin, Worcester County milisini dağıtmak için çağırdı, ancak birçoğu kendi başlarına çiftçi olan milis üyeleri, Regülatörler'e karşı harekete geçmeyi reddetti. İlerleyen haftalarda, Regülatörlerin kalabalıkları, Massachusetts'in Great Barrington, Concord ve Taunton kasabalarında mahkeme işlemlerini başarıyla durdurdu.

Hükümetin Tepkisi

Ekim 1786'nın sonlarında, Regülatör protestoları duruldu; çoğu mahkeme sezon sonuna kadar ertelendi ve Regülatör kalabalıklarını oluşturan çiftçiler mısır hasadı için evlerine dönmek zorunda kaldılar. Bu sakin dönemde, Yeni İngiltere'nin tüccar elitleri ve devlet yetkilileri protestolara yanıt bulmaya çalıştılar; henüz hiçbir protestocu şiddete başvurmamış olsa da, tüccarlar hareketlerini bir isyan olarak nitelendirip Regülatörlerin Massachusetts hükümetini devirmeyi, tarımsal yasaları uygulamayı ve anarşi kurmayı istediklerini iddia ettiler. Bu, protestocuların gerçek şikayetlerini haksız anlamalarıydı, ancak Massachusetts elitleri hoşnutsuzluk karşısında uzlaşmaya yanaşmadılar. Vali Bowdoin, "Herkes gerçek renklerini göstermeli ve bir taraf seçmeli" dedi. "Nötr karakterlere izin verilmemeli" (Szatmary, 70).

Bowdoin ve 125 tüccar, 3,000 askerlik özel bir ordu kiralamak için fonlarını birleştirdiler.

Bu protestolara karşı en açık sözlü muhaliflerden biri Samuel Adams'tı. Amerikan Devrimi sırasında Patriot ayaklanmasının ön saflarında yer almış olmasına rağmen, Adams şimdi meşru bir cumhuriyete karşı isyan eden herkesin ölüm cezasına çarptırılması gerektiğini iddia etti. Adams, 1786'nın sonlarında, tutuklanan Regülatörler için Huzur Hakkı'nı kaleme alarak bu süreci askıya aldı, onları süresiz olarak hapis etmeyi mümkün kıldı ve ilçe şeriflerine kalabalıklara karşı ölümcül güç kullanma izni verdi. Aynı zamanda, Vali Bowdoin isyanı askeri güçle bastırmak için yollar aradı. Öncelikle federal hükümete başvurdu, ancak Kongre'nin asker temin edemeyeceğini öğrendi; Konfederasyon Maddeleri altında federal hükümetin düzenli bir ordusu yoktu ve Kongre'nin yeni askerleri toplama ve finanse etme yeteneği yoktu. Bunun yerine, Bowdoin ve 125 tüccar, fonlarını birleştirerek Benjamin Lincoln'ün komutası altında genellikle sahil kasabaları ve şehir merkezlerinden genç erkeklerden oluşan bir özel ordunun kiralanmasını sağladılar, bu tüccarların refahına dayanıyordu.

İsyan

28 Kasım 1786'da Yeni İngiltere elitleri intikam için hazırdı. Bir grup, önde gelen tüccarların oğulları tarafından yönetilen 300 süvari, Groton, Massachusetts'e giderek birkaç Regülatör liderini tutuklamak için girdi. Bir lider olan Job Shattuck, tutuklanmaya direndiği için kılıçla yaralandı ve Boston'daki bir hapishaneye götürüldü. Ardından, 4 Ocak 1787'de General Lincoln'ün özel ordusu, mahkeme sezonunun yeniden açılmasıyla Worcester'a doğru yürüdü. Bu eylemler sadece ateşi körükledi; hükümetin tepkisinin kasabadan kasabaya yayılmasıyla çiftçiler daha da radikalleşti. "Kararlıyım," diye ilan etti bir adam, "kan dökmeye, kemiklerimi mahkemeye kadar bırakmaya kadar" (Szatmary, 92). Regülatör hareketi artık reformdan çok, Massachusetts hükümetinin devrilmesinden başka bir şey kabul etmeyecek duruma gelmişti.

Ocak 1787'nin başlarında, isyancılar Batı ve Orta Massachusetts'i dört alay bölgesine böldü, her biri bir yönetim komitesiyle yönetiliyordu. Planları, 7,000 tüfek ve bıçak ile birlikte 1,300 varil barutun saklandığı Springfield Silah Deposu'nu ele geçirmekti; kendilerini silahlandırdıktan sonra, isyancılar Boston'a yürümeyi planladılar ve "mahkemelerin istediklerini yapmasına yol açan şeytan yuvasını yok etmeyi" umdular (Szatmary, 100). Saldırı, Luke Day ve isyanın adını alan Daniel Shays gibi birkaç lider tarafından organize edilmişti; Day ve Shays'in yanı sıra diğer birçok isyancı da Kıta Ordusu'nun veteraniydi ve savaş deneyimine sahipti.

Daniel Shays and Job Shattuck
Daniel Shays ve Job Shattuck
Unknown Artist (Public Domain)

23 Ocak 1787'de, 4,000'den fazla isyancı Springfield Silah Deposu'na üç yönden saldırdı ve kuşattı; silah deposu milis General William Shepard ve 1,300 milis tarafından savunuluyordu. İsyancılar başlangıçta 25 Ocak'ta saldırmayı planlamışlardı, ancak son anda Day, saldırıyı bir gün ertelemek için Shays'e bir mesaj gönderdi. Ancak Day'ın mektubu Shepard'ın güçleri tarafından ele geçirildi ve Shays mesajı hiç alamadı. 25 Ocak'ta Shays, isyancı gücünün üçte ikisi ile saldırıyı başlattı ancak Day'ın adamlarının desteği olmadan kaldı. Shepard'ın milisleri tarafından karşılandılar; Shays'lerin başlarının üzerinde uyarı atışları yaptıktan sonra, Shepard daha sonra iki topu kalabalığa doğru kuş tüyü mermisiyle ateşlemeleri için emir verdi. Topların gürültüsü hızla isyancıları dağıttı, dört ölü ve 20 yaralı bıraktı.

Springfield Silah Deposu'na yapılan saldırının başarısız olmasının ardından, isyancılar kuzeye kaçtı ve sonunda Massachusetts'in Petersham kasabasında bir kamp kurdu. General Lincoln, saldırıyı öğrenir öğrenmez Worcester'dan ordusunu batıya doğru yürüttü; 4 Şubat sabahının erken saatlerinde, Lincoln'ün ordusu bir kar fırtınası sırasında Shaysite kampına ani bir baskın düzenledi ve isyancıları kırsal alana kaçırdı, Shays dahil liderliğin büyük bir kısmı Vermont veya New York Devleti'nde sığınma arayışına girdi. Tatmin olmuş bir şekilde, Lincoln ordusunu Şubat ayının sonunda dağıttı, ancak isyanın son bir bölümünün henüz oynanacağını bilmiyordu. 120 isyancı New York'ta tekrar bir araya geldi ve 27 Şubat'ta Stockbridge, Massachusetts'in pazar kasabasına saldırmak üzere sınırı geçtiler. Birkaç tanınmış perakendecinin evlerine saldırdılar, 20 rehine alarak New Barrington'a doğru ilerlediler.

Stockbridge'e yapılan saldırı haberleri hızla yayıldı, bu da milis General John Ashley'nin isyancıların peşine düşmek için aceleyle 80 kişilik bir güç oluşturmasına neden oldu. Ashley'nin gücü, Shays'lerle Sheffield kasabası dışında 27 Şubat akşamı buluştu; sonuçta, altı dakikalık çatışma Shays İsyanı'nın en kanlı anı oldu, 30 isyancı öldü veya yaralandı ve 3 hükümet askeri öldü ve birkaçı daha yaralandı. Ancak Ashley'nin adamları çatışmayı kazandı ve hayatta kalan isyancıları esir aldı; Sheffield'deki çatışma ile Shays İsyanı sona erdi.

Shays İsyanı'nın Sonrası ve Anayasa Üzerindeki Etkileri

Vali Bowdoin isyanın büyük kısmından sorumlu tutuldu; 1787'de, isyanla herhangi bir ilişkiye girmekten kaçınan John Hancock'a karşı yeniden seçim kaybetti. Konuyu arkalarında bırakmayı umarak, Hancock tüm isyancılara genel bir af teklif etti, ancak isyanlarına karıştıklarını itiraf etmeleri şartıyla. Şays kendisi bile 1788'de affedildi, ancak Boston basınında bir anarşist olarak kötülenmeye devam ettiği için New York'a taşınmak zorunda kaldı. İsyan sırasında yağma yaptıkları için John Bly ve Charles Rose adlı iki isyancı 6 Aralık 1787'de asıldı.

Şays İsyanı, genç Amerika Birleşik Devletleri üzerinde büyük etki yaptı. Fransa büyükelçisi olarak görev yaptığı sırada Thomas Jefferson, haber geldiğinde endişelenmedi ve bu tür çalkantıların özgürlüğün korunması için sağlıklı olduğunu düşündü: "Biraz isyanın zaman zaman iyi bir şey olduğunu, politik dünyada fırtınaların fiziksel dünyada olduğu kadar gerekli olduğunu düşünüyorum" (Meacham, 208). Ancak Jefferson'ın çoğu meslektaşı bu iyimserliğini paylaşmadı. Birkaç siyasi lider, federal hükümetin isyana nasıl yanıt veremediğinden rahatsız oldu; bu nedenle Şays İsyanı'nın ardından merkezi hükümetin daha güçlü olmasını savunan Federalistler'e destek arttı.

Scene at the Signing of the Constitution of the United States
Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın İmzalanma Sahnesi
Howard Chandler Christy (Public Domain)

Federalist liderler Alexander Hamilton ve James Madison, Kongre'nin kendi vergilerini koymasını veya kendi ordusunu sürdürmesini engelleyen Konfederasyon Maddeleri'nin, Amerika Birleşik Devletleri'ni zayıf ve gelecekteki isyanlara karşı savunmasız bıraktığı bir örnek olarak isyanı kullandılar. Başka bir Federalist, John Jay, 1787'de Şays İsyanı'nın "Federal hükümetin etkinsizliğini daha da belirgin hale getirdiğini" yazdı (Szatmary, 123). Federalizme destek artarken, Anayasa Konvansiyonu 1787'de Mayıs'tan Eylül'e kadar Philadelphia'da toplandı ve sonunda ABD Anayasası'nı ortaya çıkardı. Akademisyenler hala Şays İsyanı'nın Anayasa'nın taslağı üzerindeki kesin etkisini tartışıyorlar, ancak başka bir isyan korkusunun birkaç kararsız delegeyi Federalist kampına çektiği şüpheleniliyor. Dolayısıyla, Şays İsyanı'nın temel mirası, ABD Anayasası'nın taslağının hazırlanmasına ve daha güçlü bir federal hükümetin oluşturulmasına yol açmasına yardımcı olmasıdır.

Sorular & Cevaplar

Shays İsyanına ne sebep oldu?

Şays İsyanı, yoksul kırsal çiftçilerin borçlarını daha önce izin verilen ürün fazlası yerine nadir bulunan nakit para ile ödemek zorunda kaldıkları Yeni İngiltere'deki bir borç krizi nedeniyle ortaya çıktı. Çiftçiler borçlarını ödeyemediklerinde, hükümet tarafından mallarının haczedilmesi veya borçlu hapishanesine atılma tehdidiyle karşı karşıya kaldılar.

Shays İsyanı nedir?

Şays İsyanı, Batı ve Orta Massachusetts'te yaşayan kırsal çiftçilerin silahlı ayaklanmasıydı ve Ağustos 1786'dan Şubat 1787'ye kadar sürdü.

Shays İsyanı Konfederasyon Maddeleri'nin zayıflığını nasıl gösterdi?

Şays İsyanı, Konfederasyon Maddeleri altındaki federal hükümetin zayıflığını vurguladı; bu maddelere göre Kongre'nin müdahale etme gücü yoktu; Kongre, daimi bir ordu bulunduramazdı ve benzer kriz zamanlarında asker toplamak için vergi koyma yetkisine sahip değildi.

Shays İsyanı'nın etkileri nedir?

Şays İsyanı'nın başlıca etkisi, güçlü merkezi bir hükümete destek artışıydı ve bu durum 1787'de ABD Anayasası Konvansiyonu'na yol açtı.

Çevirmen Hakkında

Onur E. Karabacak
2000 yılında İstanbul'da doğdum ve şu anda Manisa'da yaşıyorum. 4 yıllık eski aşçı ve şu anda Kütahya Dumlupınar Üniversitesinde Mütercim-Tercümanlık okuyorum. 2017 yılında iki tane çeviri grubunda ücretsiz çalıştım.

Yazar Hakkında

Harrison W. Mark
Harrison W. Mark, Tarih ve Siyaset Bilimi eğitimini aldığı SUNY Oswego Üniversitesinde muzun olmuştur.

Bu Çalışmayı Alıntıla

APA Style

Mark, H. W. (2024, Haziran 27). Shays İsyanı [Shays' Rebellion]. (O. E. Karabacak, Çevirmen). World History Encyclopedia. alınmıştır https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-23240/shays-isyan/

Chicago Formatı

Mark, Harrison W.. "Shays İsyanı." tarafından çevrildi Onur E. Karabacak. World History Encyclopedia. Son güncelleme Haziran 27, 2024. https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-23240/shays-isyan/.

MLA Formatı

Mark, Harrison W.. "Shays İsyanı." tarafından çevrildi Onur E. Karabacak. World History Encyclopedia. World History Encyclopedia, 27 Haz 2024. İnternet. 15 Tem 2024.