Angitia

Tanım

Gabriel H. Jones
tarafından , Mustafa Aykol tarafından çevrildi
tarihinde yayınlandı 30 Ağustos 2013
X
translations icon
Diğer dillerde mevcuttur: İngilizce
Oscan Language (by Ilario, CC BY-SA)
Oscan Dili
Ilario (CC BY-SA)

Epigrafik olarak Angita, Arigitia veya Anguita olarak da görünen Angitia, Orta İtalya'nın Roma öncesi İtalik ve Oscan-Umbrian halkları arasında bir tanrıça olmuştur ve Roma Cumhuriyeti'ne kadar yerli bir kült figürü olarak devam ettiğine inanılır.

Romalı şair Virgil, orta İtalya'nın günümüz Abruzzo bölgesinde ikamet eden, Marsi olarak bilinen, Roma-öncesi İtalik bir kabilenin, efsanevi Kolhis Kralı Aeëtes'in kızından miras yoluyla geçtiğini yazmıştır. Romalı tarihçi Gnaeus Gellius'a göre bu kız, Kral Aeëtes'in Medea ve Circe ile birlikte üçüncü kızı olan Angitia olarak biliniyordu. Marrubians'ın ilk kez Medea'ya Colchis'ten İtalya'ya uçuşu sırasında verdiği ve özellikle yerel halka şifa sanatlarını öğrettiğinden Arigitia, Silius Italicus ve daha sonra Servius Honoratus, Angitia ve Medea'nın aynı kişi olduğuna inanıyorlardı. Angitia ve Medea, büyü sanatları ve şifalı bitkilerle ilgili bu alışılmadık bilgiyi paylaşırlar ve Angitia'nın, Medea gibi, Marsi'ye ateşleri ve yılan ısırıklarını tedavi etmeyi öğrettiği söylenir. Ovidius, kendi zamanında Marsi'nin bitkisel büyüler, ilaçlar satmak ve kurtlar ve yılanlar gibi vahşi hayvanlar üzerindeki ustalığını göstermek için Roma sokaklarına nasıl geldiğini anlatır. Ataları gibi, çağdaş Abruzzese serpari de yılanlar üzerinde güç ve yılan ısırıklarına karşı kalıtsal bağışıklık sahibi olduğu iddia ediyor.

Reklamları Kaldır

Advertisement

Abruzzese halkbİlİmİ ROMALI TARİHÇİ GNAEUS GELLIUS'A GÖRE ANGıTA, MEDEA & CIRCE İLE BİRLİKTE KRAL AEËTES'İN KIZLARININ ÜÇÜNCÜSÜYDÜ.

Abruzzese halkbilimi, Angitia'nın bir zamanlar evini antik Fucino Gölü kıyısına inşa eden bir Yunan rahibesi olduğu ve yerel halka yılan büyüsü, yılan ısırığı tedavileri, kehanet ve şifa gizli sanatını öğrettiği efsanesini koruyor. Bunun için onuruna türbeler inşa ediilmiş ve şifa arayanlar tarafından yılanlar kurban edilmiştir. Bu halk geleneği, Angitia'nın kutsal korusu olan Luco dei Marsi'deki (Romalılar tarafından Lucus Angitiae olarak bilinir) yazıtlarla desteklenir. Adı ayrıca Civita d'Antino'dan adanan bir cippus'ta, Umbria Iguvine Tabletlerinde ve Paeligni, Vestini ve Sabines topraklarındaki yazıtlarda yer alır - bunların hepsi bu bölgelerdeki popülerliğini doğrulamaktadır.

Romalılar, Angitia / Anguita adını, İtalya'daki temsillerinde görünen yılanlara ve yılan benzeri varlıklara atıfta bulunan anguis'ten türetmiştir. Asclepius, Hygieia ve Apollo'nun kült temsillerinde gösterildiği gibi, yılanların şifa ile bu ilişkisi, Greko-Romen dünyasında yaygındır.

Reklamları Kaldır

Advertisement

Bibliyografya

  • Bartolini, D. L’Antico Oratorio Ch’ebbero I primitive Cristiani Della Regione De’Marsi Oggi basilica Di S.Cesidio Prete E Martire Presso Trasacco Alle Sponde Del Lago Fucino. Dissertatione della Letta Pontifica Academia, Rome., 1853
  • Di Nola, A.M. Gli aspetti magico-religiosi di una cultura subalterna italiana. Bollati Boringhieri, 2001.
  • Giancristofaro, E. Tradizioni populari d'Abruzzo. Feste e riti religiosi, credenze magiche, superstizioni, usanze, pellegrinaggi, ex voto e medicina popolare. Città de Castello, 1995
  • Serafini, P. Degli Abruzzesi Primitivi: Saggio Mitico-Storico. 1847

Çevirmen Hakkında

Mustafa Aykol
Kütahya Dumlupınar Üniversitesi'nde Mütercim-Tercümanlık bölümünde lisans öğrencisiyim. Fransızca eğitimi dışında İngilizce de almakta ve çeviriler yapmaktayım aynı zamanda Turizm ile ilgileniyorum.

Bu Çalışmadan Alıntı Yapın

APA Stili

Jones, G. H. (2013, Ağustos 30). Angitia [Angitia]. (M. Aykol, Çevirmen). World History Encyclopedia. Erişim adresi https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-11327/angitia/

Chicago Stili

Jones, Gabriel H.. "Angitia." Çeviren Mustafa Aykol. World History Encyclopedia. Son değişiklik Ağustos 30, 2013. https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-11327/angitia/.

MLA Stili

Jones, Gabriel H.. "Angitia." Çeviren Mustafa Aykol. World History Encyclopedia. World History Encyclopedia, 30 Ağu 2013. Web. 09 Ağu 2022.