---
title: Antik Mısır'da Yiyecek ve İçecekler
author: Arienne King
translator: Duru Yiğit
source: https://www.worldhistory.org/trans/tr/2-2494/antik-misirda-yiyecek-ve-icecekler/
format: machine-readable-alternate
license: Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/)
updated: 2026-04-29
---
# Antik Mısır'da Yiyecek ve İçecekler
_Yazan: [Arienne King](https://www.worldhistory.org/user/ava.spartan.117/)_
_Çeviren [Duru Yiğit](https://www.worldhistory.org/user/duruyigit)_
[Antik Mısır](https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-74/antik-misir/)'da yiyecek ve içecekler, Nil boyunca yetiştirilen başlıca mahsuller olan arpa ve buğdaya dayalıydı. Mısır mutfağı temel olarak ekmek, [bira](https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-10181/bira/) ve sebzelerden oluşuyordu. Et pahalı bir besindi ve nadiren tüketilirdi. Halkın büyük çoğunluğu yalnızca temel gıdalara ulaşabilirken, üst sınıf çok daha egzotik ve çeşitli yiyecekler tüketiyordu.
[  Kiler Sahnesi, Menna'nın Mezarı The Yorck Project (Public Domain) ](https://www.worldhistory.org/image/19187/pantry-scene-tomb-of-menna/ "Pantry Scene, Tomb of Menna")### **Ekmek Ve Yulaf Lapası**
Ekmekler ve Yulaf lapaları her ikisi de genellikle Mısır’ın iki temel ürünü olan arpa veya emmer buğdayı ile yapılırdı. Tahıl, un üretmek için taş el değirmenlerinde elle öğütülürdü. Bunu önleme çabalarına rağmen, işleme ve taşıma sırasında unun içine sık sık kum ve ince çakıl taneleri karışıyordu. Birçok mumyada uzun yıllar boyu tüketilen pütürlü ekmeklerden kaynaklanan diş aşınmaları gözlemlenmektedir.
> Mısır mutfağı aslında ekmeğin mümkün olan tüm şekillerde hazırlanmasına olanak tanıyordu: düz, konik, küresel ve hatta bazen nesne veya hayvan figürleri şeklinde. Ayrıca tatlandırmak ya da aroma katmak için hamura çok çeşitli malzemeler eklenebiliyordu: acı bakla (lüpen) tohumu, kişniş, incir şurubu, haşhaş veya çim tohumu. (Tallet, 320)
En yaygın ekmek türü un, tuz ve suyla yapılan yoğun kıvamlı bir yassı ekmekti. Hamura genellikle yuvarlak veya üçgen şekiller verilirdi; ancak insan ya da hayvan figürleri şeklinde biçimlendirildiği de olurdu. Bu ekmekler fırın içindeki bir taşın üzerinde, doğrudan fırının tabanında, hatta sıcak korların içine gömülerek pişirilebilirdi.
Ekmek çok önemli bir yere sahip olduğu için pek çok farklı çeşidi icat edilmişti. Bazı ekmek türleri; un ve su gibi temel malzemelerin yanı sıra katı yağlar, sıvı yağlar, yumurta veya süt ürünleri de içeriyordu. Daha yumuşak ve pofuduk somunlar elde etmek için mayalama teknikleri kullanılıyordu. Farklı şekil ve kıvamlarda ekmekler pişirmek için özel fırınlar ve tavalar kullanılırdı. Ekmekler pişirilmeden önce bazen üzerlerine tohumlar, çeşniler veya kuruyemişler serpilirdi.[  Meketre'nin Mezarı'ndan Çıkarılan Fırıncı Heykeli Metropolitan Museum of Art (Copyright) ](https://www.worldhistory.org/image/19182/model-of-bakers-from-meketres-tomb/ "Model of Bakers from Meketre's Tomb")
### **Sebzeler Ve Meyveler**
Meyve ve sebzeler, Mısır beslenme düzeninin önemli bir parçasıydı. Mercimek, fasulye ve bezelye; lapa ve çorbalara hem lif hem de protein katıyordu. Soğan, marul, salatalık, sarımsak ve turp gibi bahçe sebzeleri Mısır öğünlerinin vazgeçilmezleriydi. Papirüs sazları da dahil olmak üzere cırtlak otu gibi su bitkileri de gıda olarak yaygın biçimde toplanırdı. Mısırlılar sebzeleri hem çiğ olarak hem de közleyerek veya haşlayarak yemekten keyif alırlardı.
> Nil'in sakin akıntısı, beraberinde getirdiği zengin alüvyon birikintileri ve alçak bölgelerdeki durgun su birikintileri sayesinde, bitki çeşitliliği bakımından zengin bataklık alanlar meydana gelmektedir. Bu alanlarda yetişen çeşitli aromalara sahip yumru bitkiler ile bölgeye özgü meyve ve sebzeler, yerel halkın muhtaç ve hasta kesiminin geçimini sağlamasına yetecek düzeyde bir kaynak teşkil etmektedir. (Diodorus Siculus, 1.34.3)
Meyveler hem yemeklerde bir malzeme olarak kullanılır hem de başlı başına bir tatlı olarak tüketilirdi. İncir, hurma, üzüm, kavun ve dutsu meyveler, atıştırmalık ve tatlı olarak servis edilirdi. Zeytin ve kapari de tüketilmesine rağmen, bunlar Mısır beslenme düzeninde Yunan ve Roma kültürlerinde olduğu kadar merkezi bir öneme sahip değildi. Elma muhtemelen [Filistin](https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-192/filistin/)’den getirilmişti; nitekim Mısır dilinde elma anlamına gelen *depeh *kelimesi, Sami dillerinden geçmiş bir alıntıdır.
### **İçecekler**
Arpa birası, genellikle evlerde mayalanan milli bir içecekti. Ekmek ve ezilmiş arpanın su dolu bir kapta fermente edilmesiyle yapılırdı. Fermantasyon tamamlandığında bir süzgeçten geçirilir ve küplere doldurulurdu. Elde edilen ürün yoğun kıvamlı ve besleyiciydi. Genellikle alkol oranı düşüktü; bu da biranın gün boyu tüketilmeye uygun olduğu anlamına geliyordu.
Antik Mısır'da bira, alkol oranını belirtecek şekilde renklerine göre sınıflandırılırdı. Kırmızı bira daha hafifti ve alkol oranı düşüktü; siyah bira ise daha sertti. Lezzetini artırmak için karışıma bazen meyveler ve baharatlar eklenirdi. Bu bira üretim yöntemi, günümüz Mısır ve Sudan’ında hâlâ kullanılmaktadır. Üzüm, Mısır'da Akdeniz'in diğer bölgelerinde olduğu kadar kolay yetişmiyordu; bu nedenle şarap, sadece zengin elit kesim için küçük miktarlarda üretilirdi. Mısır'da şarap yapımına dair en erken kanıtlar, Erken Hanedanlık Dönemi'nin başlangıcından öncesine, MÖ 3200 yılına kadar uzanmaktadır. Bazı şaraplar ise Yunanistan ve [Mezopotamya](https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-34/mezopotamya/)'dan ithal edilirdi.
[  Meketre'nin Mezarı'ndan Çıkarılan Bira Üreticileri Heykeli Metropolitan Museum of Art (Copyright) ](https://www.worldhistory.org/image/19183/model-of-brewers-from-meketres-tomb/ "Model of Brewers from Meketre's Tomb")
Mısır şarabı, fermantasyon sırasında oluşan gazların dışarı çıkabilmesi için küçük delikler açılmış kil çömleklerde üzümlerin fermente edilmesiyle üretilirdi. Hazırlanan ürün, şarabın menşeini, kalitesini ve üretim yılını belirten kil mühürlerle etiketlenirdi. Şaraplar bazen hurma, incir, nar veya palmiye özsuyundan da yapılırdı. *Shedeh *adı verilen güçlü bir şarap likörü de üretilirdi. Kırmızı renkte ve alkol içeriği yüksek olan bu likörün hazırlanışı hakkında çok az şey bilinmektedir.
### **Kümes Hayvanları ve Süt Ürünleri**
Baklagillerin yanı sıra süt ürünleri, yumurta ve kümes hayvanları başlıca protein kaynaklarıydı. Çiftçiler süt, tereyağı ve krema elde etmek için inek, keçi ve koyun yetiştiriyordu. Keçi ve koyunların yetiştirilmesi sığırlara göre daha ucuz olduğundan, yoksul çiftçiler tarafından daha çok tercih ediliyordu.
Peynir yapımı muhtemelen Neolitik dönemde Mısır'a girmiştir ve Mısır'da Erken Hanedanlık Dönemi'nde peynir endüstrisinin var olduğu kesindir. Eski Mısır'da peynir endüstrisi, zamanla farklı türde sert ve yumuşak peynirlerin üretilmeye başlanmasıyla birlikte daha da uzmanlaşmıştır. Keşfedilen en eski katı peynir örneği, 19. Hanedanlık döneminde Memphis belediye başkanı olan Ptahmes'in mezarında bulunmuştur.
Hem yabani hem de evcil kuşlar, Antik Mısır'da et ve yumurtanın temel kaynağıydı. Kazlar, turnalar ve ördekler pişirilmeden önce semirtilmek amacıyla zorla beslenirdi. Güvercinler ve kumrular lezzetli birer yiyecek (delikates) olarak kabul edilir ve adak olarak sunulurdu. Antik Mısırlılar ayrıca pelikan ve devekuşlarının etini ve yumurtasını da yerlerdi. Devekuşu yumurtaları, hem büyük boyutları hem de mükemmel lezzetleri nedeniyle özellikle el üstünde tutulurdu.
[  Ördek Hazırlama Sahnesi, Mısır Metropolitan Museum of Art (Copyright) ](https://www.worldhistory.org/image/19185/duck-preparing-scene-egypt/ "Duck Preparing Scene, Egypt")
Kökeni Güney Asya olan tavukların Antik Mısır'daki varlığına dair kanıtlar daha kısıtlıdır. MÖ 1350 civarına ait bir Mısır ostracon'u (seramik parçası), tavukların yabani atası olan bir kırmızı orman tavuğunu tasvir eder. Tavuk ve tavuk yumurtası dışarıdan ithal ediliyordu; ancak Ptolemaios (Batlamyus) dönemine kadar büyük miktarlarda yetiştirilmeye başlanmamıştı.
### **Et Ve Deniz Ürünleri**
Antik Mısır'da pek çok evcil besili hayvan yetiştirilirdi. Bunlar arasında inekler, öküzler, keçiler, eşekler, koyunlar, antiloplar ve domuzlar vardı. Ancak hayvancılığın bir iş gücü (çeki hayvanı) veya süt üreticisi olarak kullanılması ekonomik açıdan daha kârlı olduğu için et nadiren yenirdi. Et tüketilen durumlar, hayvanların tanrılara sunu olarak kurban edildiği bayramlar ve dini törenler gibi özel zamanlarla sınırlıydı.
Aralarında Yunan tarihçi [Herodot](https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-234/herodot/)’un (MÖ 5. yüzyıl) da bulunduğu bazı antik kaynaklar, Antik Mısırlıların domuzlara karşı dini bir tabusu olduğunu iddia etmiştir. Arkeolojik kanıtlar domuz etinin popüler olmadığını, ancak özellikle alt sınıflar tarafından yendiğini göstermektedir. Bazı modern tarihçiler, bu tabunun sadece rahipler veya üst sınıflar gibi belirli gruplar için geçerli olabileceğini öne sürmektedir. Domuz eti tabusunun kökeni, domuzların kirli veya düşük statülü hayvanlar olarak görülmesiyle ilgili olabilir. Antik Mısır'da yabani av hayvanları da yenirdi. Avcılık, mezarları genellikle av sahneleriyle süslenen üst sınıflarla ilişkilendirilirdi. Ceylanlar, antiloplar ve su aygırları lezzetli etler sağlar; Mısır’ın bataklıklarında ve çayırlarında bulunabilirdi. Ördek, kaz ve bıldırcın gibi av kuşları da bol miktarda mevcuttu.
[  Mısır'da Bataklık Avcılığı Jan van der Crabben (CC BY-NC-SA) ](https://www.worldhistory.org/image/3029/egyptian-hunting-in-the-marshes/ "Egyptian Hunting in the Marshes")
Sazan, yayın balığı, Nil somonu ve yılan balığı gibi tatlı su balıkları nehirlerde ve göllerde bulunabiliyordu. Kefal gibi kıyı balıkları da popülerdi. Balıkları tütsülemek ve kurutmak, Mısır’ın sıcak ikliminde bozulmalarını önlemeye yardımcı oluyordu. Mısırcada *'medjed',* Yunancada ise *'oxyrhyncus'* (kelime anlamıyla 'sivri burunlu balık') olarak bilinen fil balığı kutsal sayılırdı. Per-Medjed veya Oxyrhynchus şehri adını bu balıktan almıştır. Mısırlılar balık yakalamak için genellikle ağ veya olta kullanırlardı.
### **Tatlılar ve Pastalar**
Mısırlılar, kekler, hamur işleri ve şekerlemeler de dahil olmak üzere çeşitli tatlılar tüketiyorlardı. Bunlar genellikle doğranmış meyveler, kuruyemişler veya tatlı şuruplar içeriyordu. Şeker kamışı henüz Güney Asya'dan ithal edilmediği için, bal antik dünyada başlıca tatlandırıcılardan biriydi. Bal pahalı olduğu için, tatlandırıcı olarak daha çok hurma ve keçiboynuzu kullanılıyordu. Hurma unu, şekerlemelerde o kadar yaygın olarak kullanılıyordu ki, pastacılara "hurma işçileri" deniyordu.
Tatlı köklere sahip bir saz türü olan yer bademi, tatlı yapımında yaygın olarak kullanılırdı. 18. Hanedanlık vezirlerinden Rekhmire’nin mezarı, yer bademli keklerin yapılışını tasvir eden Mısır sanatıyla bezelidir. Bu kekler, yine mezar duvarlarında hazırlanışı gösterilen hurma ve bal şurubu eşliğinde servis edilmiş olabilir.
> Rekhmire'nin mezarında gösterilen ilkel yöntemle kaplan fındıklarının dövülmesiyle elde edilen 'un', elekten geçirildikten sonra bile kaba, öğütülmüş bademe benzer bir dokuya sahip olacaktır. ... Yazıt hasar gördüğü için hamura eklenen sıvının niteliği belirsizdir, ancak su, süt, yağ veya eritilmiş yağ ya da bunların herhangi bir kombinasyonu olabilir. ... Rekhmire sahnesinde yoğurma gösterilmemesine rağmen, karışımın şekillendirilebilir bir hamurla sonuçlandığı açıktır. (Wilson, 216)
### **Pişirme Yöntemleri**
Antik Mısır yemek tarifleri hakkında çok az şey bilinmektedir, çünkü Mısır yemek kitaplarına dair bilinen hiçbir örnek yoktur. Mısırbilimciler, Mısır yemeklerini sanat eserlerine, yemek üretimine dair açıklamalara ve arkeolojik alanlardan elde edilen bitki ve hayvan kalıntılarına dayanarak yeniden oluşturmuşlardır. Çorba, yahni ve güveç gibi basit hazırlama yöntemleri en popüler olanlardı. Et genellikle büyük tencerelerde haşlanır veya pişirilir, daha az yaygın olarak kızartılır veya kavrulurdu. Kuşlar ve diğer küçük hayvanlar genellikle baharatlar ve doğranmış sebzelerle doldurulurdu. Fırında pişirilen kirpiler, pişirme sırasında sertleşen kil ile kaplanırdı; kil kabuk çıkarıldığında, kirpinin dikenli tüyleri de onunla birlikte çekilirdi.
Mısırlılar, yemeklerin lezzetini artırmak için kullanılan birçok farklı baharat ve çeşni üretmişlerdir. Dereotu, maydanoz, kekik, kimyon, çemen otu, mercanköşk ve nane gibi otlar yetiştirilirdi. Hardal, palmiye fındığı ve lotus çiçekleri gibi diğer katkı maddeleri ise yemeklere canlılık katardı. Yemek pişirmek için hem bitkisel yağlar hem de hayvansal yağlar kullanılırdı. Balsam, keten tohumu, susam ve Hint yağı bitkilerinin tamamından yağ elde etmek için faydalanılırdı.
[  Baharatlarla Doldurulmuş Sepetler, Eski Mısır Museo Egizio (Public Domain) ](https://www.worldhistory.org/image/19184/preserved-baskets-of-spices-ancient-egypt/ "Preserved Baskets of Spices, Ancient Egypt")
Mutfak eşyaları genellikle taştan veya topraktan yapılırdı. Bu malzemeler sağlam tencere ve saklama kapları oluşturmanın yanı sıra, etkili mutfak aletlerine dönüştürülmek üzere bilenebilirdi. Mısır'da arkeologlar tarafından bulunan bazı eski çakmaktaşı bıçakların günümüzde bile keskin kenarları vardır. Üst sınıf evlerde aşçılar ayrıca bronz veya bakır kazanlar ve mutfak eşyaları kullanırlardı. Ocaklar genellikle evin içine ısı, duman ve yemek kokularının yayılmasını önlemek için dışarıya veya üst kata yerleştirilirdi.
Yiyecekler genellikle kurutularak, salamura edilerek veya tuzlanarak muhafaza edilirdi. İnce şeritler halinde kesilen yiyeceklerin güneşte kurutulması, saklamanın kolay ve etkili bir yoluydu. Et de korunması için salamura ve tuzda paketlenirdi. Kavanozda saklanan tuzlanmış balık, antik dünyada özellikle popülerdi. Mısırlılar muhtemelen balık yumurtalarını tuzda paketleyerek yapılan havyarı icat etmişlerdir. Mısırlılar bunun için kefal balığı kullanmışlardır. Et ve diğer yiyecekler ayrıca yağda yavaş pişirilerek konfit yapılarak da muhafaza edilirdi. Bu daha sonra kapalı kavanozlara konulurdu. Kuşlar, domuzlar ve sırtlanlar, muhtemelen bu amaçla, şişmanlamaları için zorla beslenirdi.
### **Yemekler**
İnsanlar genellikle alçak bir masanın etrafında taburelerde veya yerde oturarak yemek yerlerdi. Yemek yiyenler, çoğunlukla kaseler ve hasır örtülerden oluşan ortak tabaklardan kaşık veya elleriyle yemek alırlardı. Basit kil kaplar ve tahta çatal bıçaklar yaygındı, varlıklı evlerde ise metal, cam ve porselenden yapılmış ince işçilikli yemek takımları bulunurdu. Yemek yerken ellerini peçete veya suyla yıkarlardı. Mısır'ın Yeni Krallığı döneminde, üst sınıf yemek yiyenlerin yüksek sırtlı sandalyelerde daha yüksek masalarda oturması moda haline geldi.
Genellikle kahvaltıda ekmek, bira ve yeşil soğan tüketilirdi. Bu, çoğu insanın çiftçilik veya inşaat gibi bedensel işler yapması için gereken enerjiyi sağlamaya yeterdi. İşçiler, genellikle iş yerlerine yakın olan fırınlardan ve meyhanelerden yiyecek satın alabilirlerdi. Akşam işten eve döndükten sonra daha doyurucu bir yemek yerlerdi. Bu yemekte bira, sebze kompostosu, yumurta ve ekmek bulunabilirdi.
> İkinci Hanedanlık dönemine ait bir Saqqara mezarında, adı bilinmeyen bir soylu için hazırlanmış eksiksiz bir yemek sofrası bulundu. Bu sofrada, öğütülmüş arpa lapası, şişte kızarmış bıldırcın, iki pişmiş kuzu böbreği, güvercin güveci, haşlanmış balık, barbeküde pişmiş dana kaburga, öğütülmüş emmerden yapılmış üçgen ekmekler, küçük yuvarlak kekler, haşlanmış incir, bir tabak yaban mersini ve peynir bulunuyordu; bunların hepsine, bir zamanlar şarap ve bira içeren kavanozlar eşlik ediyordu. (Alcock, 182)
Yemek hazırlamak için hizmetçileri olan daha varlıklı aileler daha özenli yemekler yiyordu. Üst sınıf günde iki veya üç öğün yemek yiyebiliyor, akşam yemekleri ise daha ağır oluyordu. Bu ziyafetler uzun sürebiliyor, birden fazla yemek ve karmaşık lezzetler içerebiliyordu. Festivaller sırasında daha yoksul insanlar da daha pahalı ziyafet yemeklerine erişebiliyordu.
### **Greko-Romen Dönemindeki Değişimler**
[Büyük İskender](https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-265/buyuk-iskender/)'in (MÖ 336-323) MÖ 332'de Mısır'ı fethi, Yunan mutfak etkilerini beraberinde getirdi. Ptolemaios Hanedanlığı döneminde binlerce Yunanlı Mısır'a göç etti. Yanlarında kendi pişirme tarzlarına daha uygun yeni mutfak eşyaları, ızgaralar ve fırınlar getirdiler. Yunanlılar arpa yerine buğdayı tercih ediyor ve Mısırlıların domuz etine olan tiksintisini paylaşmıyorlardı. Ptolemaios Mısır ekonomisinin değişmesiyle birlikte armut, ceviz, şeftali, kayısı ve erik gibi Akdeniz ürünleri Mısır'a getirildi. Şarap ve peynir gibi özel hazırlanmış yiyecekler de Yunanistan'dan ithal edildi.
Ptolemaios döneminde şarap da çok daha önemli bir ürün haline geldi. Mısır genelinde, bazen Yunanistan'dan getirilen ithal üzüm asmalarıyla bağlar kuruldu. [İskenderiye](https://www.worldhistory.org/trans/tr/1-245/iskenderiye/) yakınlarındaki Mareotis Gölü, kıyılarında üretilen yüksek kaliteli beyaz şarabıyla ünlendi. Mısır şarabının büyük çoğunluğu, Yunanistan ve Roma gibi şaraba büyük önem veren kültürlerden gelen yazarlar tarafından düşük kaliteli olarak değerlendirildi.
Başkent İskenderiye, kozmopolit şehir kültürünün etkisiyle kendine has bir mutfak geliştirdi. MÖ 30 yılından sonra, Roma hakimiyetindeki Mısır'da İtalyan etkileri görülmeye başlandı. Kıyıda yer alması nedeniyle deniz ürünleri, antik İskenderiye mutfağının imza bir parçası haline geldi. Helenistik Mısır mutfağı, Mısır’ın liman kenti Naukratis'ten gelen yazar Athenaeus (MS 3. yüzyıl) tarafından betimlenmiştir. Athenaeus, The Learned Banqueters (Ziyafet Sofrasının Bilginleri) adlı kitabında; köpekbalığı kızartması, mürekkep balığı dolması ve panelenmiş balık gibi yemeklerin tariflerini ele alır.
#### Editorial Review
This human-authored article has been reviewed by our editorial team before publication to ensure accuracy, reliability and adherence to academic standards in accordance with our [editorial policy](https://www.worldhistory.org/static/editorial-policy/).
## Bibliografya
- [Alcock, Joan P. *Food in the Ancient World .* Greenwood, 2005.](https://www.worldhistory.org/books/0313330034/)
- [Donald B. Redford. *Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt Volume 1.* Oxford Univ Pr (Sd), 2000.](https://www.worldhistory.org/books/019513821X/)
- Dorothy Crawford. "Food: Tradition and change in Hellenistic Egypt." *World Archaeology*, Vol. 11, No. 2, Food and Nutrition (Oct., 1979), pp. 136-146.
- [Kindstedt, Paul. *Cheese and Culture.* Chelsea Green Publishing, 2012.](https://www.worldhistory.org/books/1603585060/)
- [Peck, William H. *The Material World of Ancient Egypt.* Cambridge University Press, 2013.](https://www.worldhistory.org/books/052171379X/)
- Salima Ikram. *Choice Cuts: Meat Production in Ancient Egypt.* Peeters Publishers, 1995
- [Wilkins, John & Nadeau, Robin. *A Companion to Food in the Ancient World .* Wiley-Blackwell, 2015.](https://www.worldhistory.org/books/1405179406/)
- [Wilson, Hilary. *Egyptian Food and Drink .* Shire, 2008.](https://www.worldhistory.org/books/0852639724/)
## Yazar Hakkında
Arienne King, Ptolemaios dönemi Mısır ve klasik antik çağ konusunda uzmanlaşmış bir yazar ve tarih danışmanıdır. BBC’nin HistoryExtra ve Ancient History Magazine gibi yayınlarda yazılar yazmıştır.
- [Linkedin Profile](https://www.linkedin.com/in/arienne-king-430418180)
## Sorular & Cevaplar
### Antik Mısır'da temel gıdalar nelerdi?
Antik Mısır diyetinin temel gıdaları ekmek, yulaf lapası, bira ve sebzelerdi; bunlara ek olarak yumurta, süt ürünleri, meyveler ve biraz et ve balık da tüketiliyordu.
### Antik Mısırlılar domuz eti tüketiyorlar mıydı?
Et genel olarak pahalıydı ve nadiren tüketiliyordu; kümes hayvanları en önemli et kaynağıydı. Bununla birlikte, özellikle alt sınıflar arasında domuz eti tüketimine dair arkeolojik kanıtlar bulunmaktadır.
## Bu Çalışmayı Alıntıla
### APA
King, A. (2026, April 29). Antik Mısır'da Yiyecek ve İçecekler. (D. Yiğit, Çevirmen). *World History Encyclopedia*.
### Chicago
King, Arienne. "Antik Mısır'da Yiyecek ve İçecekler." tarafından çevrildi Duru Yiğit. *World History Encyclopedia*, April 29, 2026. .
### MLA
King, Arienne. "Antik Mısır'da Yiyecek ve İçecekler." tarafından çevrildi Duru Yiğit. *World History Encyclopedia*, 29 Apr 2026, .
## Lisans & Telif Hakkı
Gönderen [Duru Yiğit](https://www.worldhistory.org/user/duruyigit/ "User Page: Duru Yiğit"), tarihinde yayınlandı 29 April 2026. Telif hakkı bilgileri için lütfen orijinal kaynakları kontrol edin. Lütfen bu sayfadan gidebileceğiniz içeriklerin daha farklı lisans koşullarına sahip olabileceğini unutmayın.