---
title: رقص در یونان باستان
author: Nathalie Choubineh
translator: Nathalie Choubineh
source: https://www.worldhistory.org/trans/fa/1-19269/
format: machine-readable-alternate
license: Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/)
updated: 2020-11-26
---
# رقص در یونان باستان
نوشتهٔ [Nathalie Choubineh](https://www.worldhistory.org/user/nathalie.choubineh/)_
ترجمهشده توسط [Nathalie Choubineh](https://www.worldhistory.org/user/nathalie.choubineh)_
رقص در [یونان باستان](https://www.worldhistory.org/trans/fa/1-119/) حضوری چشمگیر در زندگی روزمره داشت. یونانیها نه تنها در مناسبتهای زیادی میرقصیدند، بلکه تعدادی از فعالیتهای خارج از حوزۀ هنرهای اجرایی مثل توپبازی یا نرمش دستهجمعی را هم رقص بهحساب میآوردند. در حقیقت، رقص از نظر مردمان یونان باستان واکنش طبیعی بدن، ذهن و روح به موسیقی بود. آدم میتوانست هم در عروسی یا مهمانیهای بادهنوشی (*سیمپوزیا* = *symposia*) بلند شود و هرطور دوست دارد برقصد، و هم در مناسبتهای دینی یا برنامههای هنری به اجرای رقصهای طراحیشده بپردازد که نمونۀ معروف آن رقص گروه همسرایان بر صحنۀ تئاتر یونانی است. رقصهای یونانی به هردو شکل اجرای فردی و گروهی وجود داشتند. در فرهنگ یونان باستان با رقص میشد قصه تعریف کرد، مهارتهای رزمی و ورزشی یا زیبایی و هنرمندی خود را بهنمایش گذاشت، مهمانان را سرگرم کرد، یا در بستر آیینهای دینی دسته راه انداخت و به ستایش و پرستش ایزدان برخاست.
گرچه رقص در ادبیات یونان باستان اغلب یکی از اجزای *موسیکِی* (*mousike*) دانسته شده که رویهمرفته همه نوع هنرهای اجراییِ موسیقایی، از جمله نوازندگی، رقص، آواز، نقالی، و دکلمۀ شعر را پوشش میدهد، شواهد بسیاری نشان از این دارند که رقصیدن عملن مهارتی مستقل محسوب میشده است. تعلیم رقص (*گیمنوپایدای* = *gymnopaidai*) از مواد درسی کلیدی مدرسههای یونانی بود، و نقاشیهای روی برخی سفالینههای یونانی پسران و دختران کم سن و سال را در حال تمرین رقص زیر نظر معلمان مرد و زن نشان میدهند. نویسندگان یونانی مثل افلاطون، لوکیان، و آتِنائیوس رقصیدن را به خاطر تأثیرهای سازندۀ آن روی جسم و ذهن بهعنوان یک عنصر اساسی در پرورش و تربیت یک شهروند خوب، چه زن و چه مرد، توصیه میکردند. رقص در جامعۀ یونانی، مثل بسیاری فرهنگ های باستانی دیگر، فعالیتی کلیدی با پیشینهای هزاران ساله بود.
### **خاستگاهها**
خاستگاه رقص یونانی به هزارۀ دوم پیش از میلاد برمیگردد. منابع سنتیِ این عرصه جزیرۀ کرِت، مرکز تمدن مینُسی (Minoan)، را زادگاه رقص یونانی معرفی میکنند. فرهنگ و هنر مینُسی تأثیری عمیق بر [تمدن میکنایی](https://www.worldhistory.org/trans/fa/1-11147/) (Mycenaean) و نیز مردمان جزایر کیکلادی (Cyclades) داشت، و از دل این سه تمدن سرانجام فرهنگی بیرون آمد که امروزه بهنام فرهنگ کلاسیک یونان یا فرهنگ هلنی شناخته میشود. بنابراین، رقصهای یونانی نیز به احتمال زیاد حاصلِ تکوین شکلهای اولیۀ خود در تمدن مینُسی جزیرۀ کرِت بودهاند. سوفُکلِس، تراژدینویس یونانی (حدود 496 تا حدود 406 پیش از میلاد)، در نمایشنامۀ *آیاکس* (*Ajax*) پان را ایزد رقصآفرین صدا میکند که رقصها را با استفاده از حرکتهای رقصی که در شهرِ کنوسُس در کرِت مرسوم بودهاند به وجود آورده است. آتنائیوس نیز کرِت را زادگاه چندین نوع رقص میداند، از جمله رقص *پیریک* (*pyrrhic* = رقص آتش) یا رقص جنگی و رقص *سیکینّیس* (*sikinnis*) یا رقص مخصوص ساتیرها. در ایسوپاتا، نزدیک کنوسُس، و هاگیا تریادا، نزدیک فایستُس، مُهرها و انگشترهای طلا با نقش زنانی در حال رقص پیدا شده که تاریخ آنها به حدود 1500 پیش از میلاد برمیگردد. در انتهای شرقی جزیرۀ کرِت، چندین پیکرک سفالی از زنان در حال رقص از پالاییکاسترو به دست آمده که تصویرشان در نقاشیهای دیواری کاخ کنوسُس متعلق به «دورۀ مینُسیِ پسین» نیز بهچشم میخورد.
زنانِ در حال رقصی که در نقاشیها و پیکرکهای کرِتی تصویر شدهاند در پژوهشها اغلب ایزدبانو یا کاهنه معرفی میشوند، که این نشان از پیوند بنیانی بین رقص و باورهای دینیِ رایج در بیشتر جمعیتهای کهن و تمدنهای باستانی، از جمله یونان، دارد. لوکیان، که تنها متن کاملِ بهجامانده درمورد رقص (یونانی – رومی) باستان را مدیون او هستیم، عقیده داشت رقص موجودی کیهانی است چون ستارگان و سیارهها در مسیرهایی هماهنگ گرد جهان میگردند و میرقصند. در [اساطیر یونانی](https://www.worldhistory.org/trans/fa/1-11221/)، [اور](https://www.worldhistory.org/trans/fa/1-128/)انیا (Urania)، یکی از موساهای نُهگانه و ایزدبانوی ستارهشناسی، حامیِ رقص نیز هست و سرپرستیِ جنبۀ علمی و نظریِ این هنر را برعهده دارد، که ایزدبانوی اصلی آن خواهرش ترپسیخُره (Terpsichore)، «لذت رقص»، است. اهمیت ازلی رقص در فرهنگ یونانی شواهد باستانشناختی نیز دارد. قدیمیترین کتیبۀ نوشتهشده با الفبای یونانی که تا به حال کشف شده، «کتیبۀ دیپیلُن» (Dipylon Inscription)، روی یک مشربۀ سفالی حک شده و آن را جایزۀ «هرکس از این رقصندگان که با ظرافت بیشتری بازی کند \[برقصد\]» معرفی میکند.
### **فرمهای رقص**
فرمهای رقص یونانی را رویهمرفته میتوان به دو دستۀ اجرای فردی و گروهی تقسیم کرد. قالب فردی خود به اجرای قاعدهمند (مثلن اجرای یک رقصندۀ حرفهیی) و رقصِ آزاد و بیقاعده (شبیه رقصهای مجلسیِ امروزی) تقسیم میشد. اجراهای قاعدهمند همپوشانی زیادی با آکروباتبازی و شیرینکاری و نمایش مهارتهای بدنی داشتند. گزنوفُن (430 تا حدود 354 پیش از میلاد) در *آناباسیس* با لحنی تحسینآمیز از اجرای چند تن از جوانانی که احتمالن به عنوان برده یا خدمتکار همراهِ لشگر سربازان مزدبگیر یونانی بودند تعریف میکند، که یکی پس از دیگری با رقص خود مجلس جشن توافقنامۀ صلح بین یونانیها و پافلاگُنیها را گرم کردند. یکی از آنها سپری سبُک بهدست گرفت و صحنهای از مبارزه با دو جنگجوی خیالی را بازی کرد، سپس یک رقص ایرانی اجرا کرد که آن هم از حرکتهای رزمی تشکیل میشد. پس از او دختری جوان، در لباس رزم، با اجرایی درخشان از رقص پیریک، رقص آتش، که محبوبترین رقص جنگی در سراسر جهان یونانی محسوب میشد، حیرت و تحسین همگان را برانگیخت، طوری که پافلاگُنیها از یونانیان پرسیدند آیا همۀ زنانشان چنین جنگاوران ماهری هستند؟
[  رقصنده آکروبات بر روی هیدریا The Trustees of The British Museum (CC BY-NC-SA) ](https://www.worldhistory.org/image/12884/acrobat-dancer-on-a-hydria/ "Acrobat-dancer on a Hydria")یکی از بسترهای عمدۀ دیگر برای اجراهای فردیِ قاعدهمند *سیمپوزیوم* بود، که موقعیتی برای به خدمت گرفتن گروههای هنریِ حرفهیی برای سرگرمی مهمانان فراهم میکرد. موسیقی در این گونه محفلها منبع اصلی *هِدُنی* (*hēdonē* = لذت) به شمار میرفت، و معمولن شامل رقص *اُرخسترید*ها (*orchestridēs* = دختران رقصنده) بود که با نوای موسیقی زنان آئولُسنواز (*آئولِترید*ها = *aulētrides*) و چنگنواز (*پسالتریای* = *psaltriai*) همراهی میشد. گاهی خود رقصندگان نیز در اجرای موسیقی نقش داشتند و با یک جفت *کروتالا* (*krotala* = کوبه) همگام با رقص خود ضرب میگرفتند. اگر توان مالی میزبان در حدی بود که یک گروه نمایشیِ کامل خبر کند، آنگاه سرگرمی شکل نوعی نمایشِ واریته بهخود میگرفت که از قسمتهای گوناگونی شامل رقصهای زیبا و آکروباتبازی و شیرینکاری همراه با موسیقی تشکیل میشد.
*سیمپوزیوم* منبع اصلی دانستههای ما دربارۀ رقصیدن آزادانه و خودجوش مردمان یونان باستان است. شادخواری (revelry)، در واقع، شکل رایج رقص فردیِ آزاد و بیقاعده بود که در آن هریک فرد بدنش را هرجور دوست داشت تکان میداد. شادخواری معمولن اوج نهایی یک *سیمپوزیوم* بود و زمانی فرا میرسید که مهمانان مست و سرخوش بیرون میزدند و تمام راه بازگشت تا خانه را در کوچه و خیابان آواز میخواندند و بالا و پایین میپریدند و ضمن رقص ساتیری *کُمُس* (*komos*) یا «رقص سیاهمستهای عقل از سر پریده» با داد و هوار ستایشهایی نثار دیونیسوس، ایزد شراب، میکردند.
دستۀ دوم فرمهای رقص یونانی اجراهای گروهی هستند. اینگونه اجراها طبق تعریف از حرکتهای همشکل، همزمان، و اغلب از پیش طراحیشدهای تشکیل میشوند که یک گروه [منس](https://www.worldhistory.org/trans/fa/1-10623/)جم و هماهنگ آنها را به اجرا درمیآورد. اعضای گروه میتوانند اجراکنندگان نیمهحرفهیی (مثل همسرایان در تئاتر) یا رقصندگان غیرحرفهیی (مثل شرکتکنندگان در آیینهای دینی، عروسیها، و سوگواریها) باشند، و گروههای غیرحرفهیی ممکن است مختلط یا همگی مرد یا زن باشند. اغلب گفته شده که رقص در روزگار باستان رویهمرفته فعالیتی دستهجمعی بوده، و رقص یونانی نیز در مجموع یک رقص گروهی دانسته میشود. هومِر (حدود 750 پیش از میلاد)، که نخستین نویسندۀ باستانی است که به رقص اشاره میکند، در *ایلیاد* به توصیف سپری میپردازد که هفائیستوس برای آخیلِس ساخت و سه گروه دختر و پسر جوان در حال رقص روی آن نقش کرد. در بین یافتههای باستانشناسی، نخستین تصویرِ نقاشیشده از یک گروه رقص یونانی که نامهاشان نیز در کنارشان نوشته شده روی «کوزۀ فرانسوآ» (François Vase) دیده میشود، که کراتِر (krater) بزرگی است برای رقیق کردن شراب با آب متعلق به حدود 575 پیش از میلاد. بالاترین افریزی که روی این کوزه، درست زیر لبۀ آن، نقاشی شده گروهی چهارده نفره از پسران و دختران جوان را نشان میدهد که دست همدیگر را گرفتهاند و در یک صف پشت سر هم رقصی همسان را به شکرانۀ نجات خود از هزارتوی کرِت به دست تِسِئوس (Theseus)، پهلوان و شاهزادۀ آتنی، اجرا میکنند.
پلوتارک، پُلوکس، لوکیان و دیگران این رقص را با *گرانُس* پیوند دادهاند که یک رقص دستهجمعیِ صفی با ضرباهنگ تند است. در حقیقت، فرم صفی یا زنجیرهیی تنها یکی از قالبهای رقص گروهیِ یونانی است، هرچند احتمالن رایجترین قالب بهشمار میرود. دو قالب دیگر رقص گروهی یونانی عبارت اند از چرخشی و پیچشی، که در اصل شکلهای دیگرگونۀ حرکت صفی محسوب میشوند. رقصهای صفی هم در آیینهای دینی مثل راه انداختن دسته در عیدهای رسمی و هم در مناسبتهای روزمره مثل عروسی و سوگواری نقشِ زیربنایی دارند. قالبهای چرخشی نیز، به همین ترتیب، اغلب آن بخش از مناسک را تشکیل میدهند که در آن صف رقصندگان شروع به چرخش دور محراب موجود مورد پرستش میکند. در رقصهایی مثل *گِرانُس* که یادآور هزارتوی کرِت و ریسمانی هستند که [آریا](https://www.worldhistory.org/trans/fa/1-10501/)دنه (Ariadne) به تِسئوس داد تا راه برگشت را پیدا کند، رقصندگان میتوانستند با پیچ و تاب دادن صف خود پیچ و خمهای هزارتو و ریسمان را نمایش بدهند.
[  آمفورا نیکوستنیک با رقص ساتیرها و مانادها The Cleveland Museum of Art (Public Domain) ](https://www.worldhistory.org/image/12905/nikosthenic-amphora-with-dancing-satyrs--maenads/ "Nikosthenic Amphora with Dancing Satyrs & Maenads")فرمهای صفی و چرخشیِ رقص اغلب در طراحی معروفترین نوع رقص یونان باستان، رقص گروه همسرایان در تئاتر یونانی، به کار میرفتند. شکل اولیۀ این رقص، *دیتیرامب* (*dithyramb*)، در اصل با دیونیسوس و پرستش او پیوند داشت. رقص *دیتیرامب* پایدارترین و پرسابقهترین فرم اجرای گروهی یونان باستان بود که از قرن هفتم پیش از میلاد تا «دورۀ باستان پسین» محبوبیت خود را حفظ کرد. عید «دیونیسیای بزرگ»، که خاستگاه نمایش یونانی هم دانسته میشود، در قرن ششم پیش از میلاد و زمانی بهوجود آمد که شاعر ترانهسرا، لاسوس اهل هِرمیونه (Lasus of Hermione)، فرم رقص و آواز دستهجمعی دیتیرامب را در آتن رواج داد. این فرم در تحولهای بعدی تئاتر یونانی بهصورت *پاراباسیس* باقی ماند، قسمتی که فقط توسط همسرایان و بدون حضور بازیگران اجرا میشد و در آن همسرایان با آواز و رقصی شامل حرکتهای طراحیشده پیام نمایشنامه و حرف دل نمایشنامهنویس را مستقیم به مخاطب انتقال میدادند. رهبر گروه همسرایان را سرآهنگ یا *خُرِگُس* (*choregos*) میگفتند. ضرباهنگ و ریتم رقصها مطابق با وزنهای عروضیای که در نمایشنامه بهکار رفته بود تغییر میکرد، و برای هریک از گونههای درام نوع خاصی از رقص وجود داشت. در تراژدیها رقص *اِمِلِیا* (*emmeleia*)، در کمدیها رقص *کُرداکس* (*kordax*)، و در نمایشهای ساتیر رقص *سیکینّیس* اجرا میشد.
### **شخصیتهای مرتبط با رقص**
شخصیتهای زیادی چه در اساطیر و چه در تاریخ در پیوند با رقص مطرح شدهاند و نمونههای زیادی از آنها در ادبیات یونانی بهچشم میخورد. اُدیسئوس (Odysseus) با دیدن رقص سبکبالانۀ نائوسیکا (Nasicaa) شیفتۀ زیبایی و جذابیت او میشود. هِرمِس (Hermes) با دیدن رقص فیلومِلا (Philomela) به افتخار آرتِمیس به او دل میبازد. هیپوکلِئیدِس (Hippocleides)، نجیبزادۀ آتنی که از بین خیل عظیم خواستگاران برجسته برای همسری آگاریسته (Agariste)، شاهزادهخانم سیکییُن (Sicyon) در اوایل قرن ششم پیش از میلاد، انتخاب شده است، به گفتۀ [هرودُت](https://www.worldhistory.org/trans/fa/1-234/)، در اوج مستی با اجرای ملغمۀ ناشایستی از پشتک وارو و رقص کُمُس عروسی خود را «بهباد رقص میدهد».
«معروف»ترین شخصیتهای رقصان در اساطیر یونانی البته که همراهان دیونیسوس هستند. همراهان مذکر این ایزد را ساتیرها، موجوداتی نیمهانسان و نیمهبز، تشکیل میدهند که در خوشگذرانی و شیطنت دست همه را از پشت میبندند. ساتیرها شب و روز یا در حال رقص و پایکوبی و مستی هستند یا مشغول چشمچرانی و دنبال کردن زنهای جوان، بهخصوص ماینادها، زنان پرستندۀ دیونیسوس. کلمۀ مایناد به معنی «زن دیوانه» است. ماینادها پوست آهو به تن میکنند و *تیرسُس* (*thyrsos*) بهدست میگیرند که چوبدستی دراز از چوب کاج یا رازیانه است. رقص وجدآمیز آنها اغلب چنان اوج میگیرد که به خشونت و رفتارهایی دیوانهوار و فوق عادی مثل مارگیری و تکهتکه کردن حیوانات با دست خالی میکشد. تراژدینویس یونانی، ائوریپیدِس (حدود 484 تا 407 پیش از میلاد)، در نمایشنامۀ *باکخاییها*، نام دیگری برای ماینادها و برگرفته از باکخوس (Bacchus) نام دیگر دیونیسوس، ماجرای زنان شهر تِبِس را حکایت میکند که گرفتار طلسم جنونی که خود دیونیسوس بر آنها افکنده، به سرکردگی آگاوه (Agave)، ملکۀ مادر، سر به کوه میگذارند و در آنجا پنتئوس (Pentheus)، پادشاه تِبِس و پسر آگاوه، را به خیال اینکه بچهشیر است تکهتکه میکنند.
[  امداد مایناد، موزه های کاپیتولین Mark Cartwright (CC BY-NC-SA) ](https://www.worldhistory.org/image/4482/maenad-relief-capitoline-museums/ "Maenad Relief, Capitoline Museums")رقص ساتیرها و ماینادها مورد تقلید آدمیان هم بوده است. «کوزۀ پرُنُمُس» (Pronomos Vase)، یک کراتِر طوماریِ بزرگ با زینتپردازیِ مفصل از حدود 400 پیش از میلاد، پشت صحنۀ یک نمایش ساتیر را نشان میدهد که در آن بازیگران مرد با لباس ساتیرها پیش از نمایش دور و بر دِمیتریوس (Demetrios)، نویسندۀ نمایشنامهای که قرار است اجرا شود، جمع شدهاند. طرف دیگر این کوزه، دیونیسوس و همسر اهل رقص او، آریادنه، شاهزادهخانم کرِت، به پرُنُمُس نینواز نگاه میکنند که پایین تختگاه آنان به نوازندگی ایستاده است. زنان نیز در بسیاری مناسبتها رقص ماینادی اجرا میکردند. این رقص میتوانست جزئی از مناسک عید یا بخشی از یک آیین مخصوص زنان باشد. مثلن در عید سالانۀ آگریونیا (Agrionia) در بویوتیا (Boeotia)، به گفتۀ پلوتارک، زنان به جستجوی دیونیسوس سر به کوهستان میگذاشتند و تمام شب را در وجدی دستهجمعی میرقصیدند تا از قالب خاکی خود خارج شوند و به دیونیسوس در عالم بالا بپیوندند.
دنبال کردن خط پیونددهندۀ رقصهای یونان امروز تا دوران باستان کار آسانی نیست، اما فرمها و حرکتهای رقص یونان باستان که در آثار هنری این فرهنگ ترسیم شده هنوز توسط جمعیتهای یونانی مختلف در گوشه گوشۀ دنیا اجرا میشوند. رقص یونان باستان، با داستانها و شخصیتهایی که به آن پیوند خوردهاند، الهامبخش نویسندگان، شاعران، نقاشان، رقصندگان، بازیگران، و بسیاری دیگر در دورههای تاریخی گوناگون و جوامع مختلف سراسر دنیا بوده و هست.
#### Editorial Review
This human-authored definition has been reviewed by our editorial team before publication to ensure accuracy, reliability and adherence to academic standards in accordance with our [editorial policy](https://www.worldhistory.org/static/editorial-policy/).
## منبعشناسی
- [Athenaeus, The Deipnosophists](http://www.digitalathenaeus.org/ "Athenaeus, The Deipnosophists"), accessed 9 Nov 2020.
- [Bernabe, Alberto & Herrero De Jauregui, Miguel & Jimenez San Cristobal, Ana Isabel & Martin Hernandez, Raquel. *Redefining Dionysos.* de Gruyter, 2013.](https://www.worldhistory.org/books/3110300915/)
- [Euripides, The Bacchae, The Internet Classics Archive](http://classics.mit.edu/Euripides/bacchan.html "Euripides, The Bacchae, The Internet Classics Archive"), accessed 9 Nov 2020.
- [Garfinkel, J., 2003. Dancing at the Dawn of Agriculture - 2003, Page 3 by Yosef Garfinkel.](https://www.questia.com/read/123248325/dancing-at-the-dawn-of-agriculture "Garfinkel, J., 2003. Dancing at the Dawn of Agriculture - 2003, Page 3 by Yosef Garfinkel."), accessed 9 Nov 2020.
- [Kowalzig, Barbara. *Singing for the Gods.* Oxford University Press, 2011.](https://www.worldhistory.org/books/0199639507/)
- [Lawler, L. B., 1965, The Dance in Ancient Greece](https://www.amazon.co.uk/Dance-Ancient-Greece-Lillian-Lawler/dp/0713605332 "Lawler, L. B., 1965, The Dance in Ancient Greece"), accessed 9 Nov 2020.
- [Lucian, De Saltatione \[The Lucian of Samosata Project\]](http://lucianofsamosata.info/wiki/doku.php?id=home:texts_and_library:dialogues:of-pantomime "Lucian, De Saltatione [The Lucian of Samosata Project]"), accessed 9 Nov 2020.
- [Macintosh, Fiona. *The Ancient Dancer in the Modern World.* Oxford University Press, 2012.](https://www.worldhistory.org/books/0199656932/)
- [Naerebout, F. G., 1997. Attractive performances: ancient Greek dance; three preliminary studies](https://openaccess.leidenuniv.nl/handle/1887/11051 "Naerebout, F. G., 1997. Attractive performances: ancient Greek dance; three preliminary studies"), accessed 9 Nov 2020.
- [Plato, Phaedo, Oxford World's Classics](https://www.amazon.co.uk/Phaedo-Oxford-Worlds-Classics-Plato/dp/019953893X "Plato, Phaedo, Oxford World's Classics"), accessed 9 Nov 2020.
- [Smith, Tyler Jo. *Komast Dancers in Archaic Greek Art.* Oxford University Press, 2010.](https://www.worldhistory.org/books/0199578656/)
- [Sophocles, Ajax, The Internet Classics Archive](http://classics.mit.edu/Sophocles/ajax.html "Sophocles, Ajax, The Internet Classics Archive"), accessed 9 Nov 2020.
- [The Dance (by An Antiquary) Historic Illustrations of Dancing from 3300 B.C. to 1911 A.D.](http://www.gutenberg.org/files/17289/17289-h/17289-h.htm "The Dance (by An Antiquary) Historic Illustrations of Dancing from 3300 B.C. to 1911 A.D."), accessed 9 Nov 2020.
- [Xenophon, Anabasis, Oxford World's Classics](https://www.amazon.co.uk/Expedition-Cyrus-Oxford-Worlds-Classics/dp/0199555982/ref=pd_lpo_14_t_1/259-3755372-5872925?_encoding=UTF8&pd_rd_i=0199555982&pd_rd_r=332a6ac7-fb6a-4220-a5ba-6fa4de6ed7ba&pd_rd_w=XP8or&pd_rd_wg=Aq0yZ&pf_rd_p=7b8e3b03-1439-4489-abd4-4a138cf4eca6&pf_rd_r=QFDY07AV5PR1QRHRZWXG&psc=1&refRID=QFDY07AV5PR1QRHRZWXG "Xenophon, Anabasis, Oxford World's Classics"), accessed 9 Nov 2020.
## دربارۀ نویسنده
ناتالی چوبینه مترجم و پژوهشگر مستقل رقص در جهان باستان با گرایش یونان و خاور نزدیک باستان است. او آثاری در زمینۀ رقص باستان، قومموسیقیشناسی، و ادبیات منتشر کرده، و عاشق یادگیری و انتقال آموختهها است.
- [Facebook Profile](https://www.facebook.com/nathalie.choubineh/)
- [Linkedin Profile](https://www.linkedin.com/in/nathalie-choubineh-035a8451/)
## خط زمانی
- **c. 1500 BCE**: Images of female dancers, perhaps goddesses or priestesses, appear on [gold](https://www.worldhistory.org/gold/) rings and as clay figurines in [Crete](https://www.worldhistory.org/crete/).
- **c. 740 BCE**: Dipylon inscription, the oldest known text written in the [Greek alphabet](https://www.worldhistory.org/Greek_Alphabet/), labels the Dipylon wine-jug as the prize of a dance competition.
- **c. 600 BCE**: Dithyramb, a form of choral song and dance in the honour of [Dionysos](https://www.worldhistory.org/Dionysos/), emerges in [Delos](https://www.worldhistory.org/delos/).
- **c. 575 BCE**: Unisex group of line dancers on [Francois Vase](https://www.worldhistory.org/Francois_Vase/) represent the Athenian youths and maidens saved by [Theseus](https://www.worldhistory.org/Theseus/) from the Cretan [labyrinth](https://www.worldhistory.org/Labyrinth/).
- **c. 550 BCE - c. 300 BCE**: Dancing figures, men and [women](https://www.worldhistory.org/disambiguation/women/), frequently appear in painted and sculpted artworks all around the [Greek](https://www.worldhistory.org/disambiguation/greek/) world.
- **c. 509 BCE**: [Lasus of Hermione](https://www.worldhistory.org/Lasus_of_Hermione/) introduces the dithyramb choral competition, known as the Great Dionysia, in [Athens](https://www.worldhistory.org/Athens/).
- **c. 400 BCE - c. 300 BCE**: Female draped dancers, a particularly attractive category of Tanagra figurines, are produced in Boeotia.
- **c. 200 BCE**: A descriptive review of [Greek dance](https://www.worldhistory.org/Greek_Dance/), including its history and typology, is given by Athenaeus in Book 14 of his Deipnosophists.
- **c. 160 CE**: Lucian of Samosa writes De Saltatione (Of Dance), the only extant treatise on dance from antiquity, about the [Roman](https://www.worldhistory.org/disambiguation/Roman/) theatrical form, pantomime, and its roots in ancient [Greek dance](https://www.worldhistory.org/Greek_Dance/).
## پیوندهای خارجی
- [Music in Ancient Greece | Essay | The Metropolitan Museum of Art | Heilbrunn Timeline of Art History](https://www.metmuseum.org/toah/hd/grmu/hd_grmu.htm)
## ارجاع به این مطلب
### APA
Choubineh, N. (2020, November 26). رقص در یونان باستان. (N. Choubineh, مترجم). *World History Encyclopedia*.
### Chicago
Choubineh, Nathalie. "رقص در یونان باستان." ترجمه از Nathalie Choubineh. *World History Encyclopedia*, November 26, 2020. .
### MLA
Choubineh, Nathalie. "رقص در یونان باستان." ترجمه از Nathalie Choubineh. *World History Encyclopedia*, 26 Nov 2020, .
## مجوز و حق انتشار
ارسالشده توسط [Nathalie Choubineh](https://www.worldhistory.org/user/nathalie.choubineh/ "User Page: Nathalie Choubineh"), تاریخ انتشار 26 November 2020. لطفاً برای اطلاعات حق نشر به منبع(های) اصلی مراجعه کنید. خواهشمندیم توجه داشته باشید که پیوند محتوای این صفحه به بیرون ممکن است نیاز به مجوزی با شرایط متفاوت داشته باشد